Elim kolum kelepçeli, ayaklarım prangalıysa.
Söyle, böyle bir beden, nasıl yaşar sevgisini...
Acının gözyaşları, damla damla aksa da yüreğe,
Sevginin sensiz hasreti çekilir gibi değil, sevdiğim...
Özlediğimiz için yaşanır bunca acı, bunca sitemler...
Özlemle sevgi kartopu gibi, zamanda yuvarlandıkça,
Önüne geçilemeyen bir çığ gibi büyür yüreklerde.
Umutla beslenen hayat çekilir gibi değil, sevdiğim...
Sevgi tükenmeyecek, ömürse belki hiç yetmeyecek.
Kavuşmak zamana kaldı, yürekler yaralı, sevdiğim.
Sözüm seni üzmesin, yaban kurşunundan kaçınılmazsa,
Acısından bile zevk almasını bileceksin, sevdiğim...
19 Ocak 2004 17.00 Ankara
Cafer Tayyar ÖZKAN 21.07.2006 Saat: 00:00
|
|