Bir yaz yağmurunu nasıl beklerse toprak, ağaçlar, kuşlar .Nasıl bekler kurumuş çatlamış topraklar yağmuru...
Öyle bekliyorum seni!
Çaresizliğim ve vazgeçilmezliğin ardından gökten inen damlaların toprakla buluştuğu andaki özlem gibi...
Sana sarılmak seni sende yaşamanın verdiği tadın ardından geçen bu zaman şimdi nedense çok uzadı sevgili!.
Bir piknik alanına dönen yüreğimde yaz sıcağından bahar serinliğine, kavurucu güneşten ıtır esen gölgelere sığındığımda gözlerinde tutsak kalan bu yüreğim şimdi neden acı çeker biliyor musun? Kaç gün oldu Yoksun!
Öyle alıştım ki can suyuma!
Senle bir şelale serinliği yaşadığım o anı unutamadım ki!
Bundan böyle gözlerim ırakları arar durur.Sanki yine sabah olduğunda saat kulesinin ihtişamlı gölgesinde vuslatını görmek istiyorum.
El ele gezinirken sahil şeridini güneşi yeni bir güne hazırlamak üzere kaç kez uğurladığımızı unuttun mu Zulam!
Dağların ardına uğurlanırken güneş seninle ayın doğuşunu yakamozlardan haber alışımızı özledim yüreğim. Ege’nin sularında saatlerce gemileri karşılamaktan hiç yorulmadık ancak uğurlamak güç Sevgili!
Ve Gecenin koynunda sahili arşınlamaya devam edişimiz gelirdi .
Türkülerin dile, telin namelerle buluştuğu “O “ mekanda sahneden sana dair birkaç dizeyi paylaşmanın ardından Feleğin çakmağını üstümüze nasıl çaktığını dile getiren türkü serinliğinde ışıldayan gözlerdeki birkaç damla yaşı sezer oldum sevgili.
Sevdiğim zaman gene acımasız bir gardiyan oluyordu başımıza!...
Can suyum, şimdi nerelerdesin neden yanı başımda değilsin! Yoksa sende mi mesafelerin acımazlığını rehber edinip acılara mı salacaksın?
Bir söz vermiştin unutmadın değil mi?
Güzelliğini ezberlettim inan tüm damlalara, kuşlara hatta uzanan kıvrılan yollara
Şimdi güneşin ve zamanın adı sen oldun !
İyi ki var sın!
Sözü dizelere bırakmak gerek :
.......
Ey sevgili
Ey sevgili söyle ciğer parem,
Hiç soğuk akar mı gözyaşları
Hiç söze gelir mi yürek acıları...
Göklerin hüznü yağmur ama,
Ya yağmura kim ağlar?
Yerleri ayakta tutan dağlar,
Ya dağlar hangi kalbe sırtını dayar..
Ey sevgili ciğer parem!
Sevgi olmasaydı kim kime nasıl güvenir di
Kim çarelere sığınırdı onca dağa rağmen
Nasıl katlanılırdı ayrılıklara onca ırmağa karşın
Nerede barınırdı dile tele gelmeyen sözcükler
Kar boran zemheriye rağmen(*)
ASLAN BAYKARA
*( Aklım Firarda ‘ adlı eserimden )
9 Temmuz 2003 Önce Vatan KÖŞE YAZIM
