Koyun güttüm yaylalarında, kırlarında
Bülbüllerin konduğu çalılara takıldı ayaklarım.
ve aşkın en onulmazını yaşadım bu dağlarda ben
Nice türküler dinledim rüzgardan,
veli nefesleri hissettim.
Yetimler tanıdım, boynu bükük, gözleri dolu dolu...
ayaklar gördüm yalın, yabuldak
ve hiç kimsesizler, bayram bekleyen...
Şu çamlı ardıçlı bayırların
en içli nağmesini duydum seherlerde.
kırlangıçların kanat çırpmasında bin ah gördüm
Öldüm, öldüm dirildim, güvercinlerin bakışlarında...
Yetimler, yoksullar gördüm
bu ülkenin yazlarında, kışlarında...
Dağlara seslendim, iç döktüm, kaval çaldım,
içinden çıkılmaz hülyalara daldım,
Deli divane oldum baharlarında.
Ben bu dağların çocuğuyum,
sırılsıklam toprak kokarım,
Coğrafya atlası gibidir ellerim.
Çoban demeyin bana, darılırım,
Ben bu dağlarda nöbet beklerim.
Niyazi KARABULUT 21.07.2006 Saat: 00:00
|
|