İlk Baharın son Pazar akşamı,
Vedalaşmak için, uğramıştım sana.
Yüreğimiz gizli bir sızı içinde,
Duygularımızı saklayarak geldik göz göze.
Ayrılığı yaşamak için,
Hazır değildik uzun yaz gecelerine.
Seninle yaşanan süreçte,
Masum ve saf yüreğimle
İnanmıştım, yeni bir kadere.
Şimdi terk edildim elem ve kedere.
Önce aldandım, masum gözlerine,
Sonrada inandım yalan sözlerine.
Sevgine inanan yüreğim,
Şimdi derin pişmanlık içinde.
Geçen süreçte, içindeki yalanlarla,
Kendinle düştün çelişkilere.
Madem biliyordun
Bu sevgi bizi götürmez bundan öteye.
Neden onurumu vurdun yerden yere
Sevgiden yoksun yüreğini,
Gözlerim görmedi diye suç arama bende.
Bilmeliydin,
Bir gün yalanların renk verecek
Utanç bilmez soysuz yüzüne.
Düşünsene!
Heyecan ve coşkuyla kendi sesinle,
Seni seviyorum, Sensiz olmaz dediğin,
O günden, bu güne.
Hiç mi utanç duymadın ar bilmez yüzünde,
Şimdi birlikte geldik beklenen günlere.
Gelecekte utançla bakacaksın,
Bana ettiğin ihanetlere.
Bir gün,
Pişmanlığın dayanılmaz hale gelse de,
Sevgisizliğin yüreğimi ürpert se de ,
Tahammüllüm yok
Senin gibi kansıza boyun eğmeye.
Eh..! sana gelince,
Bu günden sonra, mevsim yaz olsa da,
Sakın üşüyorum deme.
Sevgisizliğim den donsan da
Sıcaklığımı his etmeyeceksin
Sevgiden yoksun, soğuk yüreğinde
Mersin Şeref BURAKGAZİ
Şeref BURAKGAZİ
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
