Doğduğum , içinde büyüdüğüm yerde,
Şairin dizelerindeki ,ihtiyar piyanist kadar sıradan,
Yada memleketimin yaşaması kabahat bir karasal iklim kasabasında
Anıldığında nice umutlara gebe
Bu şehir kadar sevdim seni.
Yaşamak marifettir, ve marifettir kurtulmak
Ve marifet kaynağı aşk bir akarsudur ki dökülür içimizden
Taşı toprağı beş para etmez şehrimin orta yerine.
Anlamı belirtisiz bir nesneden ibaret
Atsan atılmaz satsan aldığın fiyata satmazsın ki satmaya kıyamazsın
Kıysan dayanamaz zararın adı anılmaz geri alırsın
Elinde öylece kalan tarihi bir muamma
Bizans’a emanet sana ait bir varoluş hikayesi
Bu şehir kadar
Sevdim seni.
Kıskanılır olmuş yaşıtlarınca
Onlar kadar olgun lakin daha yorgun
Sıkkındır biraz sevgiye karşın anılmayan saygıdan
Aklı başka yerlerde geçmişe takılıdır az çok.
Yarası ağır sevgililer içinden öylece göçmektedirler.
Sessiz Çığlığını duyan yoktur , buna içerlemektedir
Anlayacağın hapis olduğu yerde zamanı eskiten
Düşünemeyen bir suçlu
Bu şehir kadar sevdim seni.
Başka bir rüyadır bu şehirde görülen
Kabus sanıp korkanlara katılmaktan
Daha iyidir uyuya kalmak.
Bilsen ki yaşadığım yerdir burası
İçinde kaybolmaktan, dışında varolmaktan korktuğum ,
Kaçamadığım saklanamadığım önü arakası sağı solu sobe
Elimde öylece kalan tarihi bir muamma
Bu şehir kadar sevdim seni…………..
