Ben büyüdüm
yüreğim çocuk kaldı...
Puslu bir sonbaharda büyüklüğüm değişken
çocuk yüreğim hep çocuktu,
anlayamadan yaşamın pusunu.
Karlı bir ocakta büyüklüğüm buruk,
kardan adam yapardı çocuk kalbim.
Ve bir semalı,güneşli ilkbaharda,
küskün olur yaşama büyüklüğüm
ama çocuk kalbimin şaalı gözleri
yine de
gökyüzüne dalar,
güneşin sarı bakan yüzüne dalar.
Ve umarsız bakar...
Ağustos ikindi yarısında,
büyüklüğüm;med-ceziri yaşar
hırçın dalgalara nispet
Ve...
Çocuk yüreğim kuşun kanadındadır
çabası süzülmeyedir tan ağarırken;
Ben büyürüm
Ama yüreğim çocuk kalır.
Tanımsız kalır yüreğimin refleksi
Benim büyüklüğüm tanımsız kılar yüreğimi
Uçamaz ki kuş
yaralıdır kanadı
ağrır,acınır,
ve kala kalır.
Anlatmak ister anlatamaz
Konuşmak iste konuşamaz
Çünkü o;
Duymadı,Görmedi
ve
Bilmiyor
Kİ
konuşa-bilemez
sevil çelik
21.07.2006 Saat: 00:00
|
| |
| |
|
Ortalama Puan: 0
Toplam Oy: 0
|
|
