Garip kalabalıklar içinden kopuyorum,
Kendi öz bedenimde biten bir rüya gibi.
Beynimde filikasız kalmış gemilerimle,
Batıyorum okyanusta bir çıkar arar gibi.
Deli saçması yalanlarla mı avunuyorum ne?
Bir genç kızın elinden veriliyor bu hüküm.
Kendimi sahillerin boşluğuna bırakıp,
Ölüme uzanıyorum, bedenim büklüm büklüm.
Bütün renkler ışıkların intiharıyla ölü,
İçimdeki karanlığın esiri bu yalnızlık.
Günden güne aşıyorum üzerimdeki çölü.
Bir seraba aldanışın hışmı bu yazık!
Bir zaman buldum sanıp kendimi,
Etrafımda uğuldayan dingin kalabalıkta,
Bilmem kaç ömrün rüyasına daldığım,
Bir anlık aldanışın resmi karanlığımda.
Şimdi gidiyorum ufak bir veda gibi.
Bir adanın kahredişi, neşesi kadar yüce.
İçimdeki kalabalıktan beni zaman çıkaracak.
Acıların içinde büyüyecek bu cüce.
Bir genç kızın elinden veriliyor bu hüküm.
Bir seraba aldanışın hışmı bu yazık!
Ölüme uzanıyorum bedenim büklüm büklüm.
Bir anlık aldanışın resmidir bu karanlık.
