Yine bir sabah vakti , yine ben ve düşüncelerim.
gecenin dehşet verici karanlığından korunmaya çalışan düşlerim.
bir o yana bir bu yana savruluyor, gecenin esintisine kalmış umutlar!
Hüzünlenen bir yürekte, mavi duygu kırıntıları
Ve son çeyrekte yine sen, sen varsın bebeğim!
Yağmurlu kentlere sakladım hep güneşlerimi,
Boğuşmaktı sevda,
Yine bir sabah, yeni bir umut,
belki tatlı bir tebessüm!
Mavi bir gizemlilikte yine yüreğimi okşayan o güzel sesin!
Her ayaz gecenin sonunda yaşanmışlıktır özlemim!
Bak! ay ışığı üşümüş
Ay ışığı sıcaklığında bir özlem bu!
Dolunay geceyi yarar!
Umut-sevda arası bir düş gibi , düşlemek gözlerini
Ve her düşümü senle bezemek,
Üşümek, üşümek yokluğunda
Ve koynunda uyumak düşlere.
Sarılmak, sarılmak sıcacık gözlerine,
Al ve tut ellerimden
beni sana, beni yüreğine götür.
Beni o gizemli mutluluğun kanadına,
Yüreğine götür.
Bu gece kendinden yorgun bir gece
Susma n’olur!
Bu suskunluk denizin gizemi, kumsalın acı iniltisi.
Susma n’olur, susma bu gece!
Suskunluğun sessiz kalışı demek martıların,
Kanat çırpışların süzülüşü yüreğime,
Deniz üzerinde dalgalara teğet bir gizemlilik bu seninkisi
yaşamın seni bulduğu ve mutluluğun başladığı yerdesin artık.
Bırakma sakın gitmesin ellerin,
bir yanın gizemdeyken
diğer yanın mutluluk
yağmur yürekli kız!
Geceleri kendimden,
seni öpsünler diye gönderiyorum sana
Sen seni benle yaşa, Ben, beni senle yaşıyorum zaten..
