Seni çok özledim.
Tanrı şahidimdir her an düşünüyorum seni.
Neden?
gittin beni yapa yalnız koydun.
Doğduğum mahallede, çocukken oynadığım sokakta,gurbeti yaşıyorum.
Yoksun aynımda ben sensizim şimdi.
Şusuzum-Busuzum ben bensizim kahrolası,
beni de aldın gittiğinde,
beni bile bırakmadın bana,
ben şimdi senim.
Ve seni çok özledim…
Ağlamak yakışmaz bana ben erkeğim ya!
Bakma yalan söylüyorum.
Beceremem yalanı biliyorum. Biliyorsun.
Akıtacak gözyaşım kalmadı belki ondan;
ağlamak istemiyorum birazda,
ağlamak unutturuyor bir an olsada seni,
sensiz anım olmasın sevgili,
sensiz anım olamasın istiyorum. Ve ağlamıyorum.
Ağlamayacağım söz veriyorum.
Başımı her iki elimin arasına alıyor uzayan saçım,
ve saçlarıma karışan sakalım,
biliyor musun ben kendime bakmıyorum artık.
Ne tıraş oluyor nede saçlarıma jöle sürüyorum.
Senin dokunduğun saçlarıma,
hakkaten saçlarıma dokunmanı, saçlarına dokunmayı özledim.
Seni çok özledim…
Seni hatırlatan ne varsa, hepsinden nefret ediyorum.
Sevdiğimiz şarkılar,çiçekler sevdiğimiz ne varsa işte.
Düşman belledim hepsini.
Düştüğüm ikilemden kimsenin haberi olmasın.
Bir komedya bu.
Gülerler bana ve ben buna çok kızarım.
Seni unutturan her şeye kızdığım gibi.
Bir sana kızamıyorum gittiğin için sevgili,
Seni çok özledim…
Hatırlarmısın en sevdiğin ne? Demiştin.
Ben; güneş doğuşunu seyrederken sabahı soluklamayı demiştim.
Sen göğsümü yumrukladın.
Hani sevdiğin bendim yalancı. Demiştin ya
hani seni görebilme umudum olmasa,
yaşamımın direği bu.
O olmasa,
gidişinin sabahı ölecektim,öldürecektim kendim
Soluklarken seni vermeyecektim geri.
Her sabah güneş hasretimin üstüne doğuyor sevgili,
Seni çok özledim…
Bahar yaklaşıyor.
Yakında bahçemizdeki ağacın yaprakları kesecek güneşi.
Dallarına konan kuşların cıvıltıları uyandıracak beni,
sabahı müjdeleyen,
kuruyası sevdiğin papatyalar süsleyecek kırları.
Bahara damı? Düşman olayım sevgili,
baharda tanıdığım için seni.
Hem seni getirmeyecek ki geri.
Seni çok özledim…
Hadi!
Adım adım arşınlayalım Dünyayı.
Gitmedik yer bırakmayalım. En yakından başlayarak,
uzaklara doğru.
Adını bile bilmediğimiz yerlere,
cadde başlarında,
en kalabalık yerler de duralım.
Ben parmağımla seni göstersem.
Avazım çıktığı kadar haykırsam;
Hey! Hey! Millet
Durun,durun dinleyin beni;
Meleğimi kim sevebilir benim kadar.
Kim dokunmaya bile kıyamaz
Kim? Kim? Kim?
Kim sevebilir seni
Benim sevdiğim kadar
Seni çok özledim..
Hadi söyle bana;
Akşamını, gözlerini, yüreğini kim verebilir sana.
Payına düşen temmuz güneşini,
mayısta yağan müstesna yağmurunu,
kim yağabilir sana,senin için.
Kim alazlanır.
Yağmalanma pahasına köşe başlarında kim bekler seni,
Ve kim avuçlarına bırakır yüreğini.
Avuçlarına baktığında göremediğin yüreğini.
Yitirdim yeşile çalan tüm tonlarımı,
Kırmızımı,mavimi.
Senin sevdiğin maviyi,
Gökyüzü kuzguni artık.
Siyahlarımı giyeceğim.
Derin yasımda öylece kalacağım.
Suskun ve mahzun.
Konuşmayacağım, duymayacağım,
Ve gözlerimi kapatacağım sensizliğe.
Sen gelene dek…
Seni seviyorum diyene dek…
Seni çok özledim…
Hüseyin AYN
21.07.2006 Saat: 00:00
|
| |
Sairin (Hüseyin AYN) diger siirleri:- BEN
| |
|
Ortalama Puan: 5
Toplam Oy: 5
|
|
