altın kafeslere de olsa,
kuşların kapatılmalarını istemiyorum.
..ve akvaryumlara balıkların.
sevmiyorum dar yerleri!
çünkü,
özgürlüğe dair sevdalar büyütüyorum.
ama;
birkaç zamandır
gecelerin en alacasında,
en olur olmazında yani,
dev bir akvaryumun
renkli ışıklarınca,
geçip de karşısına
radyomu seyrediyorum.
..ve saati gelince,
gelince vakti zamanı,
okyanusların maviliğince kara radyomdan
türkülerin çağıltılarını
takıp da saçlarına,
“bana armağan”
annemin,tıka basa şefkat dolu
sesinde seyrediyorum.
..gözlerimi ayırmadan.
çocukların;
merakla ve sevinçle
toplanıp da başına akvaryumun,
camına küçük parmak darbeleriyle
vurmaları gibi
..balıkları çağırmak için...
..el ediyorum.
