Yalnızlık gemisine adım attım bugün.
Fırtınalarla konuştum,
rüzgarlarda yine aynı hüzün...
Kuşku yok sen başka limana demir attın,
ben keşfedilmemiş okyanuslara yol aldım.
Dün gece bir fırtına koptu,
çığlık gibi keskin gecenin yarısında.
Ne sığınacak liman aradım,
ne ölümden korktum.
Seni düşündüm uçsuz bucaksız mavilikte,
tek bir kelime çıkmadı ağzımdan.
Yine çığlık çığlığa sessiz,
yine en kalabık yerde yalnızdım.
Sabahladım resminle,
düşüme girmenden korktum uyumadım.
Bugüne kadar ne fırtınalar atlattım,
böylesine sarsılmadım.
Bugüne kadar ne insanlar tanıdım,
böylesine rastlamadım...
