Mevsimi kaçtır kaçtadır zaman bilmezler,
Hasreti zor mu geçer mi başka diyarda ömürler,
Güne merhaba derken hasta bedenler,
Saatin beşidir,belanın peşidir gönüller,
Turgutlu Garında bekleşir mevsimlik işçiler.
Yara dersen yaralıdır yaşanmış vardır hikayeler,
Cana dersen canandır,sevda deyip geçenler,
Bir kırık hayatın ezgisi olupta bitenler,
Saatin beşidir,belanın peşidir gönüller,
Turgutlu Garında bekleşir mevsimlik işçiler.
Yüzlerde iklimin tozları kabarmış,
Nasır tutmuş,kilit vurmuş körpelmiş kederler,
Ardı sıra dizili yıpranmış avare çuvallar,
İçi doldurulmuş,buz bağlamış erzaklarla kaplı.
Saatin beşidir,belanın peşidir gönüller,
Turgutlu Garında bekleşir mevsimlik işçiler.
Dağılırken hain kelimeler sorgusuzca hayatlardan,
Kapanırken uğultular mülteci akşamlardan,
Hasret yine hasret güneşten uzaklarda yeniden,
Gök mavisi bir sonsuzluk alameti,kalan avuçlarda,
Toprak çatlar soluk, kirli,küçük vücutlarda,
Mehmet’in adı kalmış Zeynep’in saçlarında,
Gelincik günler savursak zorlu geçen ötelere,
Bu ova kaybolmaz ki atlaslaşan seferlerle,
Saatin beşidir,belanın peşidir gönüller,
Turgutlu Garında bekleşir mevsimlik işçiler
HAKKI TUNÇKOL 21.07.2006 Saat: 00:00
|
|