aydın karaman şiirleri » 'GÜNDÜZ GECE' şiiri

GÜNDÜZ GECE

I - gündüz

şehir güneşi yolculuyor bu vakitler
ben tepelerden birinde
çömelmiş bakıyorum
geçtiğin bütün yollara

güneşi kopartıp sol tarafımdan
atasım geliyor yanına
bütün şehri karanlığa gömüp
kalbimi soluğuna yaslayasım

peki ya sonra?

korkuyorum bu vakitler
var gücümle üfleyip güneşe
iniyorum tepelerden birinden
koskoca bir boşluğa
aklımda ezdiğin bütün yollar

II – gece

yanıyor evlerde lambalar
sokakta trafik ışıkları
yanıp sönüyor
gürültülü gürültülü
ama yine de belki
duyuyorsundur
gözümden sana akan hıçkırıkları

gündüzün seyrettiğim yollar üstündeyim
sen onları yürürken baktığım
yanına attığım
güneş parça parça
milyarlarca
gökyüzünde yıldız
ve yanlarında güneşin ortası
buğulu bir ay
dopdolu bir dolunay
kederle

bir yukarı bir aşağı aşındırdığın yollarda
kırmızı
bütün trafik ışıkları bana
biliyorum
yavaş yavaş koyuluyorum
şehrin tepelerinden birine
yıldızlar güneş olmadan...

Hosgeldiniz degerli Siirdostu!	2008-07-20 12:05:55 \| Üye / Sair Girisi - Üye Ol
SiirDostu.com » aydın karaman şiirleri » 'GÜNDÜZ GECE' şiiri	Arkadasina gönder! \| Favorilere ekle! \| Açilis sayfasi yap!

SiirDostu.com » aydın karaman şiirleri » 'GÜNDÜZ GECE' şiiri

aydın karaman

Sairin (aydın karaman) diger siirleri: