ZAHİT GÜNEY şiirleri » 'TABANCA OYUNU' şiiri

Nerden sardı bu çocuğu bu merak
Varsa kovboy yoksa kovboy oynayacak;

Şapkası acayip iki elinde iki tabanca
Dili karmakarışık yabanca;

Atış alanına dönüştü evimiz
Delik deşik kapılarımız pencerelerimiz;

Meksika ormanları burda Teksas burda
Ne insana geçit var ne kurda;

Art arda can veriyor binlerce canavar
İçlerinde Bin Ladin bile var;

Doldurunca ciğerleri yoğun barut kokusu
Terledim büyükbaba diyor bana su;

Kaldırıp kollarını soluk alıyor derinden
Şimdi ikimiz dövüşüyoruz diyor zıplayarak yerinden;

Önce elbette o ateş ediyor üç el
Oyun gereği alıp götürüyor beni ecel;

Uzanmış sessizce gülerken ben öldüğüm için
Bizim kovboyun yüreği kan ağlıyor için için;

Pişmanlık dolu gözlerde iki damla gözyaşı
Nicedir bu oyunun hem sonu oluyor hem başı.

Hosgeldiniz degerli Siirdostu!	2008-10-13 06:57:52 \| Üye / Sair Girisi - Üye Ol
SiirDostu.com » ZAHİT GÜNEY şiirleri » 'TABANCA OYUNU' şiiri	Arkadasina gönder! \| Favorilere ekle! \| Açilis sayfasi yap!

SiirDostu.com » ZAHİT GÜNEY şiirleri » 'TABANCA OYUNU' şiiri

ZAHİT GÜNEY

Sairin (ZAHİT GÜNEY) diger siirleri: