adınla başlıyorum her yeni güne
daha bir düşkünlük edindim düne
sen vardın her bakmalarımda
saçların dalgalanırdı sonbaharlarda
bundan sonra olmayacaksın,kimin umrunda
bundan sonra hayat olmayacak,kimin umrunda
adınla başlıyorum her yeni güne
oturup bir pencere kenarına,karşıca yollara bakıyorum
tüm insanları süzüyorum,tümüne bakıyorum
peşi sıra yetişip ardlarından,sana bağlanıyorum daha da
tüm güzelliklerini unuttum yaşamın
sonbahar bana dost değil bundan böyle
ya da ilkbaharlar yeşil değil
yazdan feragat ettim,kışa niyet
senden geçemedim hiçbir vakit,unutmak elde değil
adınla başlıyorum her yeni güne
sabahları güneşle birlikte sana doğuyorum
sana yazıyorum tüm iyilikleri
mutlulukları bırakıp baş ucuna
yanağına masum bir umut koyuyorum
kıyamıyorum uykularını bölmeye,sana acı çektirmeye
yüzündeki tebessümü yitirmeye tahammülüm yok
seni kaybetmeye dayanamam,kaybedecek gücüm yok
adınla başlıyorum her yeni güne
kimseleri sevemiyorum,tanımıyorum en bildiklerimi
bir hayale dalıp,koşuyorum,soluksuz kalana dek koşuyorum
rüyalar görüyorum,hepsinde sen varsın
korkular biriktiriyorum yokluğuna dair
bedenim titriyor,üşüyor her bir hücrem
seni yazıyorum kağıtlara,seni sayfalara
adınla başlıyorum her yeni güne
öyle sessiz ve öyle çaresiz seni bekliyorum
gelmeyeceğini bile bile,ben hâlâ bekliyorum...
