Fotoğraflarıyla yitmiş geçmişin davasından sanık,
ufukta duran gölgesini seçerdi akmaya hazır gözlerle.
Nice filizlenmiş umutları vardı, bir mutlu an isterdi tadımlık.
Dolce vita’yı duymuşluğu vardı, tatlı hayat resmederdi fiyakalı sözlerle.
Anı olacak hayaller kurar, duygular çizerdi sık sık uğradığı nergis bahçesinde.
Kavisleri itinayla severken, çizgilere küçümser bakışlar atardı,
adam akıllı diplere dalarken, nedendir bilinmez, sığlarda avlanırdı.
Roman severdi, ama okumazdı pek.
Aklındaki öykü palazlansın diye, yeminler olsun ki,
dokunaklı yaşardı ciltlerce ve hep yek.
Enteresan adamdı doğrusu, daha da ilginç eğrisi,
mumla arasan bulunmaz böylesi.
İyi ettim de tanıştım onunla bir uzun gecenin gündoğumunda,
renkler belirmişti, sık sık uğradığım o sarı bahçede.
Haluk NEVRUZ
21.07.2006 Saat: 00:00
|
| |
| |
|
Ortalama Puan: 5
Toplam Oy: 1
|
|
