Güven ZEYBEK şiirleri » 'YAPRAK DÖKÜMÜ' şiiri

Tam ömrümün ilkbaharını yaşarken güz çıka geldi
Gök yüzünden sarımtırak altın parçaları yağıyordu
Onla beraberdik koca söğüdün altında
Üstümüzde dans eden dansçılar vardı adeta

Bir ara daldı gök yüzüne doğru derin , içli
Ve döndü bana! Acaba bizde , bizde mi?
Yaşlanacağız senle bu söğüt gibi
Elbet onun gibi bizde yaşayacağız yaprak dökümünü

Bizimde o gibi çizgilerle dolacak alnımız
O gibi yavaş yavaş savrulacak parmaklarımız
Yükseklerden toprağa doğru
Elbet bize de kıyacaklar bir gün o gibi testerelerle

Boş ver dedi birden , beni korkutma gelecekten
Korkacak bir şey yok sevgilim ne bu günden ne gelecekten
Bak o bile parçalanacağını bile bile halen dimdik
Halen yılmamış hayattan , var gücüyle mücadeleye devam

Halen parmaklarında bir iki yeşiller var
Son bir yeşil kalana kadar koruyup, kollayacak kendini
Öyleyse biz niye korkalım ki gelecekten
En son parmağımız dökülene kadar mücadeleye devam

Nede sem bende üzgündüm
Kulağıma eğildi ve şunları fısıldadı hafiften
Tam ömrümün ilk baharını yaşarken güz çıka geldi.
Her bahar bir başka güzel diye döküldü ağzımdan.

Güven ZEYBEK

Hosgeldiniz degerli Siirdostu!	2008-10-12 04:51:25 \| Üye / Sair Girisi - Üye Ol
SiirDostu.com » Güven ZEYBEK şiirleri » 'YAPRAK DÖKÜMÜ' şiiri	Arkadasina gönder! \| Favorilere ekle! \| Açilis sayfasi yap!

SiirDostu.com » Güven ZEYBEK şiirleri » 'YAPRAK DÖKÜMÜ' şiiri

Güven ZEYBEK

Sairin (Güven ZEYBEK) diger siirleri: