kör kuyulardan taş çıkartmaya
çalışanlardan değildim,
kırkı çıkmamışlar hep başka şeyler için gelirdi,
meşin hainlikleriyle bileklerimden bağlarlardı,
sakinleşeyim diye...
oysa ben,
zamana delirmiştim;
beyaz yüzükler gelirdi,
saatler ruhuma iç geçirirdi...
çok geceler arandım sokaklarda;
bi kaldırım kıyısına üçü beş geçe vurdum,
yer de gök de sarsıldı...
ağustosun on yedisindendi aklım,
tonlar hiç bu kadar ağır gelmemişti...
sabahın ilk çığlıklarında,
sökemediler kalbinden beni, biricik aşkımla gömmek zorundaydılar,
kazabildikleri her kuyuya...
Yavuz AĞRA
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
