Adam diyorlar bana,
benzemesem de adama.
Tanısalar, bilselerdi yakından;
îdamlıkları affeder,
beni götürürlerdi
her ân, her gün îdama.
Bir hasretle batar;
ve bir heves, bir heyecanla doğar
her gün güneş odama;
can çekişirken canım,
derler; yazıktır kendini
değmeyenlere adama.
Gelmemiştim henüz o çağa;
güneşi zaptetmek emelim vardı…
Düşürüldüm ihanetten bir sağanağa.
Gün görmemiş,
ümit veren hâyalim vardı.
Beklediğimden erken geldi
ve bitti budama.
Adam diyorlar bana,
benzemesem de adama.
www.kadirkaraman.com
Kadir Karaman
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
