Ben Iraklı Ali
Anamın öksüz Alisiyim
Gözlerim bir çarşamba gecesi kadar kara
Bir perşembe sabahı kadar aydınlık.
Garip anam bana hep Kara gözlü Alim diyecek yerde
Çarşamba gözlü Alim derdi.
Garip kadındı şu anam
Her çarşamba gecesinde
Sandığından babamın resmini çıkartır.
Avazının çıktığı kadar bağırırdı.
Kara gece, katil gece, kara çarşamba
Karabasan gibi çöktün üstüme derdi
Sanki hiç bir şey olmamışçasına
Perşembe sabahı boynuma sarılırdı
Çarşamba gözlü Alim
Sende olmasaydın ne olurdu halim
Yıllarca Anamın bu garipliğini
Bir gece ortasında çıldırışını, çaresizliğini
Yine bir sabahın aydınlığında
Bir çocuk kadar sevindiğini
Hep merak ettim durdum
Ona hep
Ana neden kara çarşamba
Neden çarşamba gözlü Ali
Neden kara gözlü Alim demezsin
Söyle anam gözlerimi niye sevmezsin
Oysa ben o gözlerle dünyaya sevgi dolu bakarım
Anam canım anam ben daha on iki yaşımdayım.
Eğer incitiyorsa gözlerim seni
Onları yuvasından sökerim.
Yine bir çarşamba gecesi
Anam aldı karşısına beni
Ağlamadı, bağırmadı, çağırmadı
Ve ilk defa
Kara gözlü Alim dedi bana
Bu gece çek git buralardan
Komşular yola çıkacak
Sende git yavrum, sende
Niye ana, ya sen, ya vatan
Ya kara toprakta yatan babam ne olacak
Nasıl giderim ana nasıl
Bak oğul tam on iki yıl evvel
Bir çarşamba gecesi kızılca kıyamet koptu başımızda
Bombalar yağıyordu tepemizde
Babanı o zaman kaybettim.
Yine aynı gecenin sabahında
Bir perşembe aydınlığında
Bir hastane köşesinde
Sen dünyaya geldin
Kara gözlüm git bu gece
Çarşambalar artık aydınlık olsun
Olmaz anam gideceksek beraber gidelim
Öleceksek beraber ölelim
Olmaz yavrum ben yaşımı aldım
Türkiye ye git orda insanlık varmış
Hep öyle diyor herkes
Onlarda bizi kardeş bilip
Barış için uğraşırlarmış.
Git oğlum birde sana yanmayayım
Sana iyi baksınlar
O vatana bir de ben yük olmayayım.
Hey her memleketin başkanları
Ben kara gözlü Ali, Anamın Alisi
On iki yaşımdayım
Sizin kara gözlü Alileriniz yokmu?
Beni babasız bıraktınız
Anama can feda
Anamı Alisiz koymayın.
