Bir şair gördüm ağlıyordu
Kalemi kırmış, artık yazmıyordu
O bir şairdi lugat parçalayıp
Edebiyat yapmıyordu
O bir şairdi
Dağ gölgesine mekan kuran
Dört mevsim, sevgilisi olan
Her mevsim, ayrı ayrı soluyan
Ne sevdiği bir kadın vardı
Nede bir kız...
Adı duyulmamış şairlerden,
Ve yapa yalnız..
Bir şair gördüm aglardı
Benim sevdam diye yanardı
Dağı taşı gözyaşları sulardı
Kışın beyaz duvak takardı
İlk baharda çırıl çıplak soyardı
Nakış nakış işlerdi dağları yüreyine.
Yem yeşil al yazma koyardı eteyine.
Lale sümbül mor menekşe
kır çiçeyi sepelerdi yüreyine.
O bir şairdi ..
Hem yazar hem ağlardı.
Elbet onunda aşkı.
Elbet onunda sevdası vardı.
Mühür gözlü ceylanların pınarı
Hayatın anlamı o bir numaraydı.
Kimlere ilham kaynağı olmadı ki.
Aşıklar ozanlar şairler yazarlar
Ağıtlar yakıp türkü söylerdiKİ.
O bir mevlanaydı..
Ölüme nöbet beklerdi,
O bir Hacı Betaşi veli.
Erenlere gönül verendi,
O Yunus emreydi ki.
balık karında yaşaya bilendi,
O bir zalımdı şiir yazardı .
Ama sevdimiydi yürekten
severdi zalım yürekten 17-12-2004
