Aynaya bakıyorum çünkü,hiç dostum yok!
Kendimi görüyorum ve gözlerimle hesaplaşıyorum..
Kimsem kalmadı gözlerimden başka zahiri,
bakıyorum hep,kendimi hudutlarımda buluyorum
benliğimi hiç saklamadan uzun uzun..
hep elimde artık bu dost
ve heran gösteriyor bendeki beni
gecmişimi vuruyor yüzüme..
sessiz yürüyüp ağladığım sahillere atıyor.
bazende beğenmiyorum karşımdakını
ama hep aynı işte,benim gözüm
sana bakıyorum,sana dokunuyorum ama
onu özlüyorum.hayal ediyorum.
belkide hep benimlesin diye ve korkum yok diye!
ben sevmedim bu yokuşları
çünkü yalnız çıkmak zor..
gözle kaş kadar yakınız ama
mutluluğun hedefi biz
olamadık,
adını yanlış koyduk çünkü..
üşendiğim bu hayat
sessizce bekliyor beni,sabırla
gideceğim artık uzaklara..