bir ben vardım,
bilinmeyen bir şehrin bilinmeyen bir yerinde,
sonra seni tanıdım beklenmedik bir şekilde
ansızın ama hızlıca girdin hayatıma
önce meraklarım oldun
zamanla tutkularım,korkularım ve vazgeçilmezim
sevgin mavi bir örtü gibi beni sardı
içimdeki fırtınaların yarattığı köpükleri duruladı
acılarımı kuruladı
mavi sana olan aşkımın rengiydi
mavi sonsuzluğun simgesiydi
senden önce mutluluklar ertelenirdi
gelişinle buda değişti
her yarım sen oldun,her yanım sen doldun
şimdi ertelenenler acılarım
aşkınla senden önceki tüm dertlerimi unutum,avundum
artık seni üzmemek için
yaşamımın en sevinçli anlarını yaratıyordum
en güzel şiirleri senin için okudum,
en güzel hayallerimi senin ile yoğurdum
mecburdum
çünkü seni üzmek en büyük kaygımdı
senden önce kendimi düşünmek ayıptı
bencillik sevgililer arasındaki ayrımdı
kimi zaman gözlerim daldı
kimi zaman gönlüm kanadı,yandı
yinede mutluydum
seni seviyordum
benim olman,yıllardır aranılan ve bir türlü ulaşılamayan
paha biçilmez bir hazineyi bulmak gibiydi
sana böyle bağlanacağım en başından belliydi
en kötülerin bitişleri,en iyilerin başlangıçları sendin
sen bu katar da en önde gelendin
fakat hiç ummadık bir anda yok oldun.
gittin
yine zehirli yağmurlar yağdı üzerime,ıslandım
gidişinle siyahın en koyusuna boyandım
başladığım yerdeyim yine şimdi
beni bulduğun yerde tıpkı bulduğun gibi bıraktın
