BİR CÜMLE, İKİ KELİME
“SENİ SEVİYORUM!”
Saf, temiz, yalın...
Büyüsü kendinde saklı, lirik
Bir cümle, iki kelimelik...
Ya bir sigara muhabbetliğinde, gelgeç ve anlık
Ya bir çınar ululuğunda, köklü ve asırlık.
Çoğumuz bir çırpıda her önüne gelene
Bazılarımız üstüne basa basa gözüne hitap edene
Pek azımızsa tarta tarta gönlünün ağdığına
Söylemişizdir yahut
haykırmışızdır veyahut
fısıldamışızdır:
“SENİ SEVİYORUM”
Bense cimrilik etmişim, yanarım şimdi
“Seni seviyorum..” diyemedim kimseye
Korkmuşum bir kere;
Yüreğimden taşan duygular
Damarlarımı zorlayan coşkular
Magma misali bu iki sözcüğe sığar mı diye...
“Acabalar” duraksatmış, sezdirememişim dahi
Önemsendiğini, sayesinde yaşamın anlamlandığını
Ve döndürememişim yürekleri umuda, düşe, renklere,
Sözgelimi;
Kuş olup uçurtamamış, yaprak olup yeşertememişim.
Geçmiş telafisiz, üzüntüyle anarım şimdi
Eskilerin dediği gibi, biçiyorum ektiğimi:
Kelimelerden vazgeçtim, gözlerden esirgeniyor
Bir Allah kulu
“SENİ SEVİYORUM” demiyor
İçsel, engin, derin...
Hayıflanırım...Yanarım...
01.04.2003
ASIM SES
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
