BİR ÖĞLE SONRASI BULUŞMASI
|
|
BİR ÖĞLE SONRASI BULUŞMASI
Bir öğle sonrası buluşmasıydı;
daha erken gelmişti buluşma noktasına adam.
(15 yıl önce, hep gecikirdi.)
Gözleri uzak yakın bedenler üzerinde
dişil yüzleri taradı.
Bir daha, bir daha, bir daha...
Sonunda, akışkan kalabalığa karışmış kadınını seçti saçından.
Kolunu kaldırdı; buradayım manasına; rutin, sakin.
(15 yıl önce, yüreği yüzüne
sabırsızlık, heyecan, endişe fırtınaları üflerdi.)
Kendini belli eden kocasına yaklaştı kadın,
mafsalları yorgun, gözleri yorgun, yüreği yorgun..
(15 yıl önce gözleri güler, yüzü güler, yüreği titrerdi.)
Adam ve kadın; eski iki ortak, hal hatır sormadan
ünlemsiz, alışıldık konuşmalar.. yürürler yan yana adım adım..
(15 yıl önce, her yan yana gelmelerde
eller kenetlenir, öpüşürlerdi yanak yanağa.)
Bira ara, alışkanlık işte;
adam tutar kadınının boşta kalan elini,
etkilemeden ve bakmadan gözlerinin içine...
Yumuşak ve soğuktur hala, 15 yıl önceki gibi..
( 15 yıl önce, yüreklerinin yangını
avuçlarına vururdu; terlerdi avuçları.)
Yürürler.. yine birkaç bütçe dahili tartılı konuşmalar,
birkaç vitrin önünde durmalar.. zaman geçer.
Kadın, saati kontrol eder cep telefonundan, telaşsız
evde olması gerekiyordu hava kararmadan.
(15 yıl önce, hükmedilemeyen zamana karşı
telaş ve panik yaşardı.)
Adamınsa daha yapacak işleri vardı; ayrılırlar.
Adam toplutaşım durağına yönelir, kadın otoparka.
Adam durur ansızın, döner; bakar kadınına ardından, dalar:
Sanki bir eksiklik vardır bu ayrılmada.. bulamaz.
Akşama, aynı apartmanın, aynı bağımsız bölümünde
aynı diziyi izleyeceklerdi;15 yıldır olduğu gibi.
“Yok unuttuğum bir şey” der, döner işine kaygısız.
(15 yıl önce, bu ayrılmalar süngü olur
saplanırdı gövdesinin psikoderinliklerine.)
Dönüp bakmalar mı?
Eskiden kalma alışkanlıklardan biri olmalı...
01.10.2003
ASIM SES
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
