Kalabalık bir aşk bu, ortasından bir halk geçiyor başlatarak kentleri alacakaranlıktan. Ama konumuz gökyüzü eski bir uygarlık gibi insan. Çağ denilen morg zamanı. Şimdi bu uykudan ayrılsam; yaşatan yanılgılar küflü bir tarih, anıları yoran fotoğrafın arabı duygusal kaçak tütün. Buluşur acılar değişiriz yanlışımız aşk, konumuz bir kaçağın korkusu oturur bir yangının dibine, terli sözcükler düşünürüz.
Kalabalık bir aşk bu, ortasından bir halk geçiyor Yanağı karanfil bir annemi sevmiştim küçükken alanlar kucakladı onun yerine, çocuklara büyüdük hep öğrenciydik. Lisede şiir defteri, fakültede slogan ölümle selamlaşırdık caddelere çıkarak. Bütün camlarda akan kanın buğusu, özlemin koyu gölgesi
şimdi yalnız bir güvercin annem, daha çok bir kemençe sesi Yanılgımız aşk, bir halkın yüzünden siliniyor hızlanıyor hayat, savruluyoruz, dağılıyor yeryüzü.
Denizdeki son yunus da ölüyor. Çalılıkta bir iki serçe öksürerek ötüyor. Tüccar, işçilere bir günü kırdırıyor kovalıyor beni yaşadıklarım, o bahar yorgunluğu bulduğum anlamsızlık, arkadaşlarımın keskin yanılgıları.
