bir kapı açıldı, ansızın, baktık:
akşam!.. kimse benzemez oldu kendine;
kimbilir ne kadar hüzünlü artık,
bir odadan ötekine geçmek bile...
sen neysen o kadarsın, ey akşam!
annem içini çekiyor kimi ansa;
ürkü!.. biri ansızın bir gül koparsa;
şimdi uzak olandır neye ulaşsam...
ah, akşamdan bile ürküyor çocuk;
her yer alacakaranlık gurbet;
soldu annem, solarken goblen ve tülbent;
ve akşamın ucuna doğru yolculuk...
bir türkü söylendi, neyin tadı var?
akşam bile bitti, kalmadı çünkü...
çekildik, bir başına kaldı o türkü;
kapılar arkamızdan kapanmadılar.
Hilmi Yavuz
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
![Resimli Siirli E-kartlar, Poem with Picture, Bild avatar38190 185[1].gif](modules/coppermine/albums/userpics/13661/thumb_avatar38190_185[1].gif "Resimli Siirli E-kartlar, Poem with Picture, Bild avatar38190 185[1].gif"){kind=avatar}
