açık kapıları ardında bırak, dalgalarla yürü
bir kuzey rüzgarı ol, serinliğinle gel
susmak bilmeyen koca deniz anlatsın
bütün kuşaklara o yitik efsaneyi
orfe, orfe! sevgi baştan!
şafakta sessizliğe salınan o ezgi
mahmur özlemleri büyütsün usul usul
uzak dağların havası, akarsuların büyüsü
tütsülerin ağır yüküyle çöksün iç duvarlarına
bütün toyluğunla uykuların bölünsün, gecelerin uzansın
uzanıp uzanıp kopar gibi güç kavuşalım sabahlara
düşlerime baskın ver, adını değil yüzünü istiyorum
ilk ışıklarla koşalım çılgın yamaçlara
ırmak boylarına, otların yumuşacık koruganına
orfe, orfe! sevgi baştan!
o şehri yeniden kuralım
o şehri ve büyük aşıkların tarihine gömülmüş sevda şehirlerini
yeniden roman olmak, şiire dökülmek için
alanlarda anıtlara karşı öpüşelim
tenha gecenin koynunda düşelim o büyük boşluğa
yıldızlar ansızın peydahlanıp büyüsünler, gözlerimiz kamaşsın
orfe, orfe! sevgi baştan!
ölü demirlerle örülmüş sınırları geçelim bir bir
toprağın buğulu yüzü gülsün gönensin
sıcak merhabalarla sıkalım ellerini cümle aşıkların
bahar köpürsün kuytulardan, o uğultu duyulsun
taşkın yeşil, gümrah su
orfe, orfe! sevgi baştan!
Hüseyin Yurttaş
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
