Hani derler ya, eline, diline, beline, sahip ol
Ben dilim yüzünden çok çile çektim bol bol
Başıma ne geldiyse, hep dilim yüzünden geldi
Başıma gelmekle kalmadı, yüreğime de deldi
Dilim yüzünden ne çektiğimi gel bir de bana sor
Anlatayım desem, senin dayanabilmen, çok zor
Ben çektiklerimin bir kısmını, şiirlerime döktüm
Ben yaşanmazları yaşayım derken, bak çöktüm
İlk görür görmez, hemen kalbimden vuruldum
İki dudak arasından çıkan kurşunla vuruldum
Yıllarca hep derman arayıp, beyhude yoruldum
Gitmediğim ne yer, ne de tabip kaldı, yoruldum
Ağızdan çıkan söz, ya kurşun gibi hedefi vurur
Ya da geri dönüp de benim gibi sahibini vurur
Ta o gün, ağzımdan çıkan, kurşunumla vuruldum
Yıllarca hep derman arayıp da beyhude yoruldum
Şair bundan sonra hep sükut hakkını kullanıyor
Çünkü, konuştuklarının çoğu, aleyhinde oluyor
Doluyor artık doluyor, şairin ahir ömrü doluyor
Yoluyor artık yoluyor şair hep saç baş yoluyor
Hani kim demişti, hayat aşkla daha güzel olurdu
Eskiden belki öyle olurdu; fakat insanlar bozuldu
Günümüzde insan, dostuna bile güvenemez oldu
Her gülen yüz, gerçeği göstermiyor, hayat zordu
Şair der, sen sen ol, eline, diline, beline, sahip ol
Ağzından çıkan kurşunla vurulursan işin çok zor
O zaman, seni de benim gibi biri, tam orta da kor
O vakit de hayatın zehir zemberek olur, bilmiş ol
B. TUNCA/25.01.2001-14.04
Bayram TUNCA
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
