Tertemiz başlar herkes gibi yenilikler
Başlar temiz izsiz çizgisiz her şey gibi
Yaprak toz konmamış sevinciyle
Neşe saçarken güneşe meydan mı okur!
Pınarın verdiği coşkulu sular gelir aklıma
Bilmez ne kadar yolu var yeni gelmişken
Yorgun gelmişliğini bilemeden açılmış
Yavaş,sessiz,bulanık balıksız derin nehirlere
Parmaklar ah! O parmaklar dokunur
Üstünden bakın bir kurabiye gibi
Çevirip içine baktığında harita sanki
Çizilmiş girintilerde ovalar dereler izler
Bazen kir toplar bazen sabunlanır bilinmeden
İşte bu parmaklar dokundukça kirlenir
Kirlenip dokundukça kirletir
Herkes gibi temiz başlayanları başlamışları
Bir kalıcılık sağlamış sandıkça renklerin
Ne kadar kirliymiş dediğimiz bir renk adı
Çıkar ve kullanırız kirli sarı kirli beyaz
Bu zamanın kendi rengi kirimizin
Kokusunu severiz,yatarız kalkarız
Kirin zararı yok, kir bir topluluk
Özelliği; kötü daveti seven bakterilere
Davetkar sadece işte sevilmeyenleri silmek
Yok etmek kurtulmak için haklıca
Kirimizi de yok eder siler yıkayıveririz
Hesapsız düşünmeden üzülmeden
Zamanın rengini seviyorum bekliyorum
Silerken bir neşede alıyor içimi
Üzülmüyorum çünkü bütün coşkusuyla
Tekrar sana sormadan yerini alıyor.
Ben buradayım diyor gözü yok
Güneşli güneşsiz sana bakıyor
Ağır olanları hüzün veriyor bana
Takibimde değildiler çünkü bir yerlerden
Gelmiş birikmişlerdi üşüşmüş hatta
Eşitliği olmamış birbirine birbirinin
Ezmiş biri diğerinden fazla alınmıştı
Güvenemem ağır kirlere Bırakılmış
Terkleri söyler terk edilişin ağlamaları
Birikmiş salmamış katmerlerinde
Özgün PEDİZ
