Gitmişti makama arz-ı hâl için,
´Bey´ dedi, yutkundu, eğdi başını.
Bir azar yedi ki oldu o biçim...
´Şey´ dedi, yutkundu, eğdi başını.
Kapıdan dört büklüm çıktı dışarı,
Gözler çakmak çakmak, benzi sapsarı...
Bir baktı konağa alttan yukarı,
´Vay´ dedi, yutkundu, eğdi başını.
Çekti ayakları kahveye vardı,
Açtı tabakasın, sigara sardı.
Daldı.. neden sonra garsonu gördü,
´Çay´ dedi, yutkundu, eğdi başını.
İçmedi, masada unuttu çayı;
Kalktı ki garsona vere parayı,
Uzattı çakmağı ve sigarayı,
´Say´ dedi, yutkundu, eğdi başını.
Döndü, gözlerinde bulgur bulgur yaş,
Sandım can evime döktüler ateş.
Sordum: ´memleketin neresi gardaş? ´
´Köy´ dedi, yutkundu, eğdi başını.
Yürüdü, kör-topal çıktı şehirden,
Ağzına küfürler doldu zehirden;
Salladı dilini... vazgeçti birden,
´Oy´ dedi, yutkundu, eğdi başını.
Abdurrahim Karakoç
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
![Resimli Siirli E-kartlar, Poem with Picture, Bild avatar38190 185[1].gif](modules/coppermine/albums/userpics/13661/thumb_avatar38190_185[1].gif "Resimli Siirli E-kartlar, Poem with Picture, Bild avatar38190 185[1].gif"){kind=avatar}
