bir kanat sesidir ay düşmüş ormanlarda yankısı yıldızları çağırır yalayıp geçer dorukları ıslık gibi duyulur ufkun ardından
bir kanat sesidir taşır kuzey ovalarının serinliğini yağmurlarını karadeniz´in safran buğdaylarını içanadolu´nun bakar maviye çalan gözleriyle ege´nin gülümser sevinçler yüklü beyazlığıyla akdeniz´in
-II-
gecede kanat sesleri var akan kuşların çığlıklarıdır kar ıssızlığında kışlar bırakarak düzler yokuşlar bırakarak düşmüşler işte kara afrika yollarına
gecede kanat sesleri var geçiyorlar terkedilmiş köyleri yıkılmış kentleri, yok olmuş uygarlıkları dualar gibi gizem dolu fısıltılarla karışıyorlar bulutlara
nasılsa birden katılıyorum onlara yükseliyorum bir damla su gibi toprağımın kokusunu taşıyarak elsiz ayaksız kolsuz kanatsız uçmaya çalışarak
ülkem yağmurlar emmiş bir tombul çocuk gibi denizler koynunda derin, soluksuz bir uykuda yollarında, ırmaklarında, köprülerinde damar damar akışan sevinç dal dal uzanan öfke yaprak yaprak dökülüyor hışmıyla gecenin
ülkem belasını baştacı ettiğim toprağım deli divane eyliyor beni yücelerde dönüp duruyorum işte kanat sesleri arasında
-III-
- burdan ötesi gidilmez bir yolun, varılmaz durağıdır ki aktığım mı, yürüdüğüm mü, uçtuğum mu
bilemediğim kara afrika yollarında gece yolcusuyum yoldaşım kuşlar tutmuş elimden kanatları sırça, ´gagaları gümüş´ kuşlar karlı sonsuzlukların tozutan tipilerin tekizlemeleriyle kanat vuruyoruz
burdan ötesi gidilmez bir yolun varılmaz durağı da olsa tutkum benim orda küçük kulübelerdeki zenci çocuklarına bataklık kuşlarına geyiklerin seğirttikleri yamaçlara bir selam gibi varmak bir akdeniz rüzgarı gibi onları okşamak
varsın bitmesin yolları! -
kaç yüzyılın demir hevenklerinin sallandığı şu uygarlık bağından göçüp giden bir yavru kuş olayım ben
- ki bundan ötesi uçulmaz uçurumlar da olsa verip kendimi boşluklara sıradan bir ölümün çok ötelerinde ağmak sonsuza doğru varmak dünya halklarının haramiler önündeki sofrasına bir pençeyle alıp çalınmışı güldürmek afrika çocuklarını dünyayı ışıtan o bembeyaz dişleriyle! -
gecede kanat sesleri var ben ordayım
ne bitkinim ne yorgun esrimiş esiyorum yıldızlar bahçesinde