Açelya

baş veren tomurcuğun güzelliğindendir, sıcacık bekleyişler
ufkun yatağına serilir umut, turnalar uçar üstünde
tan maviliğindedir sevda türküleri
daha bir gür söylenir

ve açılır ana kucağı
ışıklar yanar birer birer

açelya

koynuna ölüm düşürülen topraklarda
çigan müziğinin notalarında

bütün krallar tanır onu
bütün hokkabazlar

sen dinle dünya

yıkadı yüzünü

Ülkenin arka sokakları

biz inkarlardan
biz yarınları yalan olanlardan doğduk
-bak bu bizim çocukluğumuz-
diyebileceğimiz bir resmimiz de yok

hürriyetin uçuk kanatlarından düşen
umudu geceye
gecesi gözlerine gömülen
çiçeksiz dağlarıydık anaların
alevini ırmağa dönüştürenlerin
göğsünü körükleyenlerin çiçeksiz dağları

hangi kentin azıdişiydik
nerede-kimde
hangi mevsimdeydik

mersin den bindim trene

mersinden bindim trene
yenicede aktarma
biraz inönü rosvelt cörçil
yokluk düşer aklıma

yolları bükülür gidermi
bilmem ama
saçlarını taramış
bir güzel gider
tren gider gün gece
toroslar soğuk
gece zifir karanlık
biraz hüzün biraz sessizlik
içimde hançer yalnızlık
gündoğar zamanında,sözlenmiş
sakin köyler kerpiç evler
bir köylü bakar saf saf

GAMLANDI GÖNÜL

Bu akşam yine gönül gamlandı,
Gönül hayalde beklenenleri aradı,
Hasretle için, için öylece yandı,
Olmayanları dolaştı, dolaştı aradı..

Bir keman oldu adeta sızladı,
Ciğer parçalandı yandıkça yazdı,
Işıkları yakarak etrafını taradı,
Güzel günler var diyenleri aradı..

Geldi geçti baharlar kış oldu,
Yağan tipi ile sürüldükçe sürüldü,
Hepsi akan gözyaşlarına gömüldü,

SIRASI VAR

Dokunma hiç gözyaşıma
Bende gönül yarası var
Dert açsan da sen başıma
Her şeyin bir sırası var

Gece gibi çöktü yıllar
Alev alev yandı güller
Nihavent çalsa da teller
Her şeyin bir sırası var

Rüzgar eksen ne yazar ki
Hasret çeksen ne yazar ki
Yazan yazmış , kim bozar ki ?
Her şeyin bir sırası var

Mutsuzluğun dili sensin
Ayrılık mendili sensin
Bırak bana deli densin

Selam Vermez Fukaraya

Asrımızda bir çok insan
Para’ya tapmış para’ya
Hele bunların bir kısmı
Selam vermez fukaraya

Kimi patron kimi esnaf
Toplanıp olmazlar bir saf
Atıp tutdukları hep laf
Karnım toktur palavraya

Karnı doydu ise bey’in
Düşünmez hiç kimse neyin
Olsa dahi üç beş köyün
Kibrit çalmaz bir çıraya

Kimisi var ordu bozan
Arkadan kör kuyu kazan
Avil avil dinler ezan
Alay eder minareye

YÜKSEKTEN UÇUYORSUN

Ne yaptığın belli değil
Tanımadan geçiyorsun
Biz değildik sanki seven
Sen yüksekten uçuyorsun

Bulutlarda geziyorsun
Mağrur , meşrep süzüyorsun
Beni ne çok üzüyorsun
Sen yüksekten uçuyorsun

Yıllar senden az mı çekti ?
Güller senden az mı çekti ?
Hani yüzün gülecekti ?
Sen yüksekten uçuyorsun

Dertlerime dertler kattım
Zafer çığlıkları attım
Kendi dünyanı yarattım

BİR SENİ ALAMADI

BİR SENİ ALAMADI

Hayat merdiveninde her basamak çıkışım
Alırdı ömrümden çoğu şeyleri
Götürürdü çocukluğumu haberim yokken
Bir seni alamıyordu benden
Alırdı oyuncaklarımı düşlerimi
Kapatırdı gençlik kapısını sürüklüyordu uçurumlara
Ayırıyordu her şeyi haberim yokken
Bir seni ayıramıyordu benden
Gençsin diye ağlattı aldı çocukluğumu
Aldattı attı ihtiyarlığa