En son içerik ekleyen üyeler(resimli) | Hemen üye ol, seçkin bir ortama katıl!
mahmutcantekinmahmut...
, ADIYAMAN/
pamukkalepamukkale
43, denizli
durak41durak41
61, kocaeli
eynazendeeynazende
, Kırşehi
savaş karadumansavaş...
54, samsun
drozakdrozak
48, yalova
VEYSEL153VEYSEL153
62, SAMSUN
miharbi_47miharbi_47
39, İstanbul

BİLİYORUM BU YARA HİÇ KAPANMAYACAK

Telefonlarıma cevap vermeyeceksin…Cevap versen bile, öyle yorgun öyle
isteksiz çıkacak ki sesin, bir küfür gibi…

Sevmeyeceksin beni…Biliyorum bu şehri bana dar edeceksin…
Çünkü anladın; sevgimden tanıdın beni.O yanık, o hasta bakışımdan…Uçuruma
atlar gibi sevdalanışımdan…
Sevmek deyince, hemen ardından, ölüm, dememden anladın…
Anladın ve kardeşini bir kabustan uyandırır gibi çırılçıplak ger...Telefonlarıma cevap vermeyeceksin…Cevap versen bile, öyle yorgun öyle
isteksiz çıkacak ki sesin, bir küfür gibi…

Sevmeyeceksin beni…Biliyorum bu şehri bana dar edeceksin…
Çünkü anladın; sevgimden tanıdın beni.O yanık, o hasta bakışımdan…Uçuruma
atlar gibi sevdalanışımdan…
Sevmek deyince, hemen ardından, ölüm, dememden anladın…
Anladın ve kardeşini bir kabustan uyandırır gibi çırılçıplak gerçeğe
uyandırdın beni; uyandırdın ve kaçtın…
Çünkü sen de benim gibiydin; sen de benim gibi seni sevmeyeni sevdin hep.Sana
acı çektireni…Seni aramayanı, telefonlarına çıkmayanı, çıkınca seninle bir küfür
gibi konuşanı sevdin…Sen de benim gibi seni incitip üzeni sevdin hep.
Bakışından hissettim bunu, kokundan, dokunuşundan…
Beni sevmeyecektin biliyorum ama…Ama, öyle susamıştımki kendim gibi birini
sevmeye…Öylesine muhtaçtımki gercekten incitilmeye, gercekten acı
çekmeye, kendim gibi birini özlemeye öylesine muhtaçtım ki, seni tanır tanımaz
çözüldüm…
Sana da olmuştur…Öylesine susamışsındır ki sevilmeye, kendin gibi birini
bulunca tutamaz kendini, herşeyi, belkide söylenmiycek her şeyi o an, garip bir
telaşla söylersin…
Hatta söylerken anlarsın, söylememen gereken şeyleri söylediğini
hissedersin, battığını, giderek çıkmaza girdiğini…Ama yine de engelleyemezsin
kendini tutamazsın.
Aleyhinde olabilecek herşeyi söylersin…Üstelik bunu anladıkca daha da
batırmak istersin kendini…Biraz daha zor duruma düşürmek…
Daha da kaybetmek, daha da dibe batmak istersin…Sanki bile isteye kendi
mutlulugunu kendi elinle bozmak istersin…Kendinden gizli bir öç alır gibi.
Sanki hiç mutlu olmak istemiyormuş gibi…Sanki hiç sevilmek istemiyormuş
gibi…
Bir tür gurur muydu bu?
Birgün nasılsa ve hiç olmadık bir anda alınıp kopartılmadan, kendi
ellerimizle onu yok etmek, bizim gibilerin mutluluğuna tahammül edemeyen bu
hayatta, bu hayatın zorba kurallarına bir tür başkaldırmak mıydı?
Bir şizofren çocuk tanımıştım bir gün.Tam karşımda
oturuyordu.gencecik, yakışıklı bir çocuktu.Şizofren olduğunu
biliyordu.Biliyordu iyileşemiyeceğini…İki de bir, önce kolunu uzatıp, sonra
avucunu açıyor; Mutluluk avuçlarımdaydı, yakalamıştım ama kaçtı
diyor, kaçtı, derken avuçlarını boşluğa kapatıyordu…
Hiç unutmuyorum, bu hareketi defalarca yapmıştı…
Yine hiç unutmuyorum; burjuvalara özenen bir ailede büyüdüm ben.Görgü kitabı
masanın üstünde dururdu hep.
Annem o kitabı defalarca ezberletirdi bize.Yemeğe nasıl oturulacak..çorba
nasıl içilir? Kaşık nerede, çatal nerede durmalı…Balık nasıl yenir? Peçete nasıl
katlanır…Sinemada nasıl oturulur…
Ben de eskiden senin gibi saftım.İnanırdım bu dünyada bile şölenler
olacağına…Bu dünyada anne, baba, kardeşler, bir sofrada lekesiz bir mutluluk
yaşayabilirler diye inanırdım…O kasvetli görgü kuralları kitabına rağmen
inanırdım…
Önce dilediğim gibi başlardı herşey.Herkes bir arada, sonsuz mutlu gibi…Sonra
birden hiç beklenmedik bişey olur, biri ağlayarak odaya kaçardı…İçerden, arka
odadan, ağlamaklı, sonsuz küskün sesler gelirdi; bıktım artık, bıktım, usandım
hepinizden, gideceğim buralardan, yetti artık! …
Ben de senin gibi saftım o zamanlar…Gidilecek neresi var dı ki derdim…İşte
hep birlikteyiz…Alemi var mı bu mutluluğu bozmanın? …
Sonraları çok sonraları anladım.Meğer biz, bizim aile, herkes, tesadüfen bir
araya gelmişiz tesadüften de öte…Biz…bizim aile, herkes, aslında hiç
istemeden, nedeni bilinmeyen bir zorunluluk sonucu bir araya gelmişiz…
Aslında biz bir araya gelmemek için yaratılmışız.
Hayatın en büyük yanlışıymış bizim bir arada olmamız! …
Evet cok geç anladım…
Bıraktım lekesiz mutlulukları; ben kavgasız, üzüntüsüz bir pazar sofrası
özlerken, aslında herkes…annem, babam, kardeşim o evden uzaklara, hiç dönmemek
üzere çok uzaklara gitmek istiyormuş…
Dünyanın en mutsuz otogarı…Dünyanın en imkansız istasyonuydu bizim
evimiz…Yıllarca uzaklara, cok uzaklara gitmek isteyip, bir türlü gidemeyenlerin
sonsuz bekleme durağıydı bizim evimiz…
İşte bu yüzden sevmek benim için bir tutsaklıktı, tuzaktı böylesi sevip
bağlanmak.Uzaklara cok uzaklara gitmek isteyenleri engellemekti.
Sevgi yüzünden bizim ailedeki hiç kimse istediği yere
gidemiyordu…Birbirimize duyduğumuz sevgi, aynı zamanda bizi birbirimize düşman
ediyordu…
Hem biz, bizim aile…Güneşli bir günde ansızın başlayan sağanak yağmurlar
gibiydik…
Bu yüzden hep hırçın, hüzünlü, kırgındık…
Bu yüzdendi, her şeyi, çok iyi gidiyor sanırken, içimizde yükselmesine bir türlü
engel olamadığımız o felaket duygusu…
Anlamıştım senin ailen de böyleydi…
Üstelik öyle severlerdi ki sizi, birgün hiç olmadık bir anda, aslında
istenmeyen çocuklar olduğunuzu söylerlerdi size! …
Sana ya da kardeşine…Tesadüfen dünyaya geldiğinizi…Beklenmedik bir misafir
olduğunuzu! …Aksi gibi, istikbaliniz için hiçbir şeyi esirgemediklerini
söyledikten sonra söylerlerdi böyle sıradan şeyleri! …
Sizin için…Senin için hiçbir fedakarlıktan kaçınmadıklarını söyledikten
sonra…
Senin de ailen benimki gibiydi…Güneşli bir günde ansızın başlayan sağanak
yağmurlar gibiydi…Bu yüzden sen de benim gibi böyle hırçın, hüzünlü, kırgınsın
her şeye…
Yıllar önce tanıdığım o şizofren çocuk gibi; tam mutluluğu yakalamışken
kaybetmiş gibisin hep…
Ben beni istediğim gibi sevmemiş olan annemin hayaletini arıyorum imkansız
kadınlarda…
Sen, seni istediğin gibi sevmemiş olan babanın hayaletini arıyorsun imkansız
erkeklerde…
Biliyorum ne ben o kadını bulacağım ne de sen o erkeği bulacaksın…
Ve ne acı ki, hep bizi sevmemiş olanları seveceğiz ikimizde…Ne acıki, hep bizi
incitip üzenlere bağlanacağız…Telefonlarımıza çıkmayanlara… Çıksa bile küfür
gibi konuşanlara sevdalanacağız…
Bizden bir çift güzel laf esirgeyenleri özleyecegiz…
Ölesiye, amansız seveceğiz onları…
Biliyorum, bu yüzden odan böyle…Güncelerin ortalık yerde…Kitapların
orada, burada…Anıların saçılmış ortalık yere…Her şeyin darmadağın…
Biliyorum bu yüzden düzenden, adı düzen olan her şeyden nefret ediyorsun…Sen
de benim gibi; toparlayıp da ne yapacağım, düzenli olunca ne olacak; sonunda bir
gün biri gelip her şeyi, biriktirdiğim, düzenlediğim, üzerine özenle titrediğim
her şeyi daha önce hep olduğu gibi hiç beklemediğim bir anda savurup, bozup
gitmeyecek mi, diye düşünüyorsun…
Biliyorum, sen benim için hiç bir zaman ulaşamayacağım annemin
hayaletisin…Ailemdeki insanlar gibisin çok duygusal çok güçlü, çok yaralı…
Onlar da senin gibi seninkiler gibiydi…Aklı başında, mazbut insan rolünü
oynamaktan ve ertelenmiş düşleri yüzünden yorgun düşmüş, yarı çılgınlardı…Hepsi
yanlış evde ve yanlış bir yerde yaşadıklarını söylerlerdi…Düşleri çok
garipti…En kısa yolculuk bile onları yorduğu halde; okyanusları aşmayı ve başka
kıtalara gitmeyi düşlerlerdi…
Yine aradım seni, yoksun…bulsam, benimle küfür gibi konuşacaksın…
Bir kere çözüldüm sana…Bir kere sana senin gibi olduğumu hissettirdim…
Oysa baştan beri biliyordum; sen.seni sevmeyenleri seversin.Tıpkı benim
gibi…
Ama öyle özledim ki benim gibi birini sevmeyi…Öyle özledimki kendim gibi
biri tarafından incitilmeyi, üzülmeyi…
Yine aradım seni yoksun…Beni de birileri arıyor…Beni de kendi gibi birini
sevmeyi özleyenler arıyor…Kendi gibi biri tarafından incitilmeyi, üzülmeyi
özleyen birileri arıyor.
Hiç cevap vermiyorum…BEN SENİ İSTİYORUM, SENİ ARIYORUM…
Kayıtsızlığınla beni yok ediyorsun, geride sen kalıyorsun.Ama seni de biri
yok ediyor…
Aslında bu oyunda herkes birbirini yok ediyor…
Ben birilerini, o birileri başkalarını.Sen beni…Seni bir başkası…
Hem çok iyi biliyorum; beni sevsen bile hiç kapanmayacak bu yaram…Seni biri
sevse de hiç kapanmayacak bu yaran…
Hiç kapanmayacak! …Avuçların hep boşluğa kapanacak.Tıpkı o şizofren genç
gibi…

Your rating: None Average: 4.1 (27 votes)

Yorumlar

Aslında bu oyunda herkes birbirini yok ediyor…
Ben birilerini, o birileri başkalarını.Sen beni…Seni bir başkası…
Hem çok iyi biliyorum; beni sevsen bile hiç kapanmayacak bu yaram…Seni biri
sevse de hiç kapanmayacak bu yaran…
Hiç kapanmayacak! …Avuçların hep boşluğa kapanacak.Tıpkı o şizofren genç
gibi…

Son noktayı çok güsell cümlelerle koyuyorr...

ya bu ne yaaaaaaa mükemmel ötesi olmuş ya eline sağlıkkk süperrrrrrrrrrr tek kelime ile süperrrrrrrrrrrr

_sevgi_ kullanıcısının resmi
5

gerçekten çok çok çok güzel, favorilerime eklemek istedimm ama olmadı :( ...

Şiirden başka her şeye benziyor, yazık olmuş kelimelere...

seref_cosgun kullanıcısının resmi

EMEĞE ,DUYGUYA,YÜREĞE SAYGI LÜTFEN.
ANLAMAK İÇİN SABIR EDİP OKUMAK LAZIM.

incinayir kullanıcısının resmi

güzell ama yorucu biraz...hayat gibi...

tabiki mukemmel kim yazdı bunu

bu şiiir burda olmayı hak ediyooo=)

bunlari yazan kisinin ne kadar duygusal ve yasadiklarini o kadar guzel bir sekilde dile getirmis ki onu anliyorum cunku yazdigi seyleri yazarimiz gibi bende yasadim basarilarinin devami diliyorum superrrrr cok duygulandim....

süper bir siir ,,birden aklima eski sevgilim geldi sanki siiri bana yazmis gibi ,
hüzünlendim birden,nedense insan hayatda cogu zaman kendisini sevmeyen insani sevio ah ah cok iyi bilirim bu duyguyu

ÇOK GÜÇLÜ ANLATIM AMA NE ŞİİRE NE ÖYKÜYE NE MASALA BENZER ..
OKUYUCUSUNU ETKİLİYEN TÜMÜYLE GERÇEKLERE YAKIN
GÜZEL HOŞ BİR ANLATIM KUTLARIM
SALİM ERBEN

bir yazının yüreğe işlemesi için illa ki şiir olması ya da kelimelerin bir uyum içinde olması gerekmez önemli olan okuyucuya hissettirdiğidir bence yazıda edebiyatta budur.

^^Avuclarımda yüreğim Tıpkı anlamsızlığım gibi^^
Bir zamanlar yazmıştım demekki zaman herşeyi alıp götürsede
anlamsızlıkları süpürsede yinede bir aşk sancısından kacamıyoruz
Yinede sebepsiz ölümlerimizden kacamıyoruz...

Şiire bakınca okumadan yoruluyor insan.Şiirde biraz şekil de olmalı.Yani şiir şiirebenzemeli.Söz güzelliği ve duygu da tibiki.

Bazen kisa yazılar hiçbir şey anlatmaz duygusuz mutsuz ve sıkıcıdır.yazı uzun olsun kısa olsun farketmez önemli olan şairin içindeki aşk ve kişidir.bence şair aşık ve çaresiz .Bu şiiri okuduğumda aşık olmak istedim.işte budur çaresiz aşk.

kardeş bu şiir tıbkkı beni anlatıyo desem valla ya bukadar benzerlik olmaz.herşey ben herşey kelime kelime sanki bunu yazan beni tanıyormuş gibi geldi bana adım şah mail.ara sıra diom bu benim hayatımımı araştırıp yazmış.

şair ceketli çocuk kullanıcısının resmi

herşey hayatı yaşayıp görmekle alakalı..tabi her insanın hayata bakış açıları ve yönleri farklıdır.kimi yukarıdan bakarken kimisi aşağıdan bakar.bu yuzden de birileri hep yazarken birileri de sürekli okumaz mı ? kendımıze ben neden yazan taraf olamıyorum diye bir soru yönelticek olursanız eger..inan bana yukardan bakıp izlemesi o kadar güzeldir ki..aşağıya indiğiniz zaman bir daha çıkamazsınız yukarıya...

eline sağlık şair dost.allah seven yürekleri şeytan ruhlu insanlardan muhafaza etsin bu şiirini okurken aynada hissettim kendimi insanları çift yaratırmış allah ama bana katılan olduğuna göre epeyce çok bizim versiyonlardan.elin yüreğin hep dolu olsun allaha emanet ol .nankör insanlar çok olsada!! bizim gibilerde yüreği hep zengin kalacağına inanıyorum çökmeyiz biz her darbe bizi bikat daha yükseltir asla namerde deeh demeyiz.

herkes görür ama neye baktığını bilmez. herkes sever ama kimi sevdiğini bilmez., herkes bilir nerde kullanacağını bilmez.gülen haline güler onu bilmez.allah akıl verir.kullanma kılavuzunu bilnmez garantilimi kaç yıl bilinmez.içine su koydum benimde ne yaptığım bilinmez afedersin.be dost içimden geldiği gibi yazdım hatam varsa afedersin.

insan nereden bakarsa baksın .ister gökten ,ister yerden,görebildiğini, görmek istediğini görürmüş.

cengiz_damar kullanıcısının resmi

şiir şiir gibi olmalı
Yazıda güzel bir uslup ve anlatım var.
ama bana göre şiir katagorisinde değil.

Öyle güzel öyle dokunaklı ki. Alın işte size ilham kaynağı. Ruhsuz olanları dahi dize getirir.

Çok güzelde şiirden çok düzyazı olmuş yinede emeğe saYgı

Siire yazık olmuş

Yorum ekle! (Bu içerik hakkında şuan ne düşünüyorsun?)

(If you're a human, don't change the following field)
Your first name.
The content of this field is kept private and will not be shown publicly.
 
CAPTCHA
This question is for testing whether you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.
Image CAPTCHA
Resimde gördüğünüz rakamları bu kutuya yazınız