Tutkular bir tiyatronun rejisörleri gibi insanların fikrini sormadan, yeteneklerini göz önüne almadan, onları bazı roller oynamaya zorlar.
Bir düsünür
URLA
Diyelim bir masa var önümde
Elimde bardak
Oturmuş içiyorum
Bardak mı Urla mı tuttuğum?
Bardağı masaya
Tak!
Vurdum mu vurdum
Masaya dönüyorum
Urla, uzak, uzak, uzak
Diyelim oturmuş yazıyorum
Birden duruyor kalem
Bir görüntü ak kâğıtlarda
Ev ev sokak sokak
Yine Urla oluyor konum
Bir ağız mızıkam var
Üflüyorum
Re mi fa sol la
Bir es mi giriyor araya
-Ya Urla?
Bardak değil o baylar
Tak!
Masaya vurduğum
Hak arıyorum
Düpedüz hak!
Bütün mahpus kasabalar
Küçük ölü kentler
Soyulan tarla tarla
Onlardan biridir Urla!
Yavaş yavaş sarhoş oluyorum...
- Hata bildir
Yazıcı uyumlu
Arkadaşa gönder- 3850 defa okundu









Delicious
Digg
Facebook
MySpace
Twitter
Google
Yorumlar
Yorum ekle! (Bu içerik hakkında şuan ne düşünüyorsun?)