benlik

ben mi?

Kuruyan ben miyim ?
susayan ben mi?
Yoklukta varlık vardır ya
o da ben miyim , ben mi ?

hanne nur demir

Bende

BEN DE
Hüzün bende ağladı,
Bende güldü çocuk,
Yara ben de dağladı,
Bende hep derde tokluk.

Ben demeyi bilmedim,
Siz demeyi öğrendim,
Nefsimden öylece geçtim,
Kibri doğmadan yendim,

Bende

Kırgın

Uykuya uzak
umut tutmaz gecelerde
ararken yitirtildiğim benliğimi
arka sokaklarında körebe oynarken
yabacılaştığım saflığımın çocukluğunda
babamın
yine
yeni
yeniden
dövüp beni sokağa attığı

BEYNİMDEKİ BEN

Çok şeyi anlamakta zorlanan bu beynimi çıkartıp olduğu yerden
Yerine yenisini koyabilicem sanıyorum
İşte ondan sonra da umuyorum ki
Artık her şeyi artık herkesi ve kendimi

GİDENİN TÜRKÜSÜ

Kapıları kapattım son kez ardına kadar,
Gözyaşımı dahi silmeden, çekipte gittim.
Yokluğum içinde ıslanırken her an kuşlar,
Kucaklayıp bütün gökleri,yanmaya gittim.

Hasretin kucağında sevda ağır yaralı;
Kainat sırrında insanın gözleri dağlı;
Ölümün kıyısında birkaç köşk,birkaç yalı;
Bahçelerinde güller açar,konmaya gittim.

Güneşin doğduğu yerde yaşamak kokuyor;

Syndicate content