Hakkarili 12 yaşındaki Seyfi Turan için 21 şiir

1.

usaré domaié vané, qezna isania
Haberin devamı

nenıka jü çeneké de henie kemeria (*)

diyarbakır’ın kayıp çocuğuyum

her şeyin tükendiği bir yerdeyim

taştan başka yok verecek bir şeyim

sevecekse elbet, kırık bir kemiğin hüznüyle sevecek kalbim...

vurma bana, vurma! içimin oyuncakları kırılıyor

ben, her ilkbaharın ilk günüyüm; gölgeler uzar yamaçlarımda

eskimiş okul önlüğümden bozulup dikilme siyah külotum

şu soruyla geçtim tarihten kurşunlar arasında

ölüm, bir halkın çocuğu olmanın tek mucizesi mi?

"her çocuk bir yüreğin penceresi" derdi anam

güneş batmaya başladığında ufukta

şimdi yürekleri kör kapılar gibi insanların

çocukları yiyorlar adım atarken sokağa

aklım erdiğinden beri içindeyim bu hüznün;

kabara şakırtısı, makineli tüfek sancısı, kan damlası

kuşlar geçiyor düşlerimden gökyüzü renginde

türkülerine yüz çevirip kalem kırıyor hâkimler

anne! ben buradayım; kalbimi çekiç yaptım da

düzeltemedim hayatımın eğri büğrü kaportasını

ezikliğini bana kusuyor ustam

üstüpü gibi harcıyor çocukluğumu

koltuk değneğimin sekişinden huylanan köpek

kadar bile değilim üstüme dikilmiş gözler için...

kapılar kapalı, duvarlar yüksek,

çocuk ömrüm zindan içinde

bir çınlama kalırsa kulaklarımda

hepinizin sağırlığındandır,

ölü bir nokta kalırsa gözlerimde

hepinizin körlüğünden.

- dövmeyin beni amcalar, dövmeyin n'olur

duyulursa kırılır sonra içimdeki taze dal

parklar ötelerde kalmış ve okullar;

siz kötü çocuklar diyorlar, düşüyor bol kelepçe

oysa ben çocukluk ne hiç bilemedim,

bundan mıydı hiç de büyümedi ellerim

ruhum safirdi, incindi

utancı gördüm zorbanın sopasında

durdum azaltmak için ruhumdaki acıyı

güneş gören evlerin kapısında

karşımda hayal kalp, orman uğultusu, mezarlık çiçekleri

annem ardımdan yetim bir ağıt söylüyor durmadan

çocukluğumu buruşturup ödüyorum insanlığın yenilgisini

dünya filizkıran çöl, sokağımda kurt baharı.

insanı acısından bilirim vahşeti şiddetinden

başımdaki devletli yırtık

yargısız infazdan

faili meçhul cinayetten

ben kayıt dışı, ağır tahrik, öteki çocuk

muskalı eşiklerden geçtim eşiklerin sağ ayakla aşıldığı evlerden

nazara karşı dökülürken öğrendim kurşunu

cinayetler işledim oyuncak satan dükkanlarda; sapan taşım cebimdeydi

aklımın kuşunu salarken kafeslerinizden

ben miydim rüzgâr topacına gökkuşağını saran

ben miydim devletinizi bir çakılla bozan

değildim…

bir çocuğun düşüydüm de mor bir çocuğun

zor bir çocuğun üşümüş eliydim

tüysüz yüzüm tüzüklerinize küs

yanlışlıkla kalırım yoğun bakım yalnızlığımla

- bana vururken ellerini incitme yorgun amca

akşam çocuklarını nasıl seversin yoksa

her yer metal!

esiyor derin namlunun soluğu

bir taş çalmışım ölümden

nereye atayım ki onu

hey! toprak ana, devlet gözüyle gelmek istemezdim sana

törenler bayraklar istemezdin; alkışlar şaşaalar istemezdin

siyahlar paltolar istemezdin; gözlükler yaşlar istemezdin

balıklar sırtlarında taşıyorlar denizi, görmeliydin…

kanatlandı çığlık gök boşlukta

yırtıp bulutları sardım yarama

el dokuması bayramlık gömleğimi giymiştim

bilmediler; anamın ter kokusunu taşıyordu

dinmedi beyazların nefreti, tek renk tek tip

bu şehri çocuklar kuşatacak, üç kapı üç kilit

hangi elim kırık yalnız onlar biliyor

o çocuklar ki bir dakika itirafa davet edecek hepimizi.

yağmur yağmadı; yağmıyor… belki hiç yağmayacak

ölen lalenin acısı da büyüyecek benimle

vur diyen yürek durdukça bunların içinde

yaralanmış bir hayat yaşayacak giysilerimin içinde

yüzümü güneşe taşıyın kuşlar

gülüşüp oynuyordur orada çocuklar

yakılmış fenerler gibi

iri gözleri...

bir damla terle gözyaşından doğmuşlardı

avuçlarımda tuzları kaldı

kıpkırmızı bir gece çocukların kanından

örtünemem annemin anlattığı masalı

omzuma kırık bir kol biçildi, terzi kim?

morarmış bir çift göz kafama buyur ettim

kabuk benim toprağa, kanasa yara benim

çünkü beni panzerler ezdi, son nefesteyim

- devlet beni vur! büyüyorum,

ben tehlikeyim

hırsızların çaldığı dilimi çığlıklarla onardım

katillerin boşalttığı ruhumu alkışlarla

buradayım:

cevabın soruyu incittiği yerde

{ (*) çocukluk baharı derler, hazinesi insanın

bir kız çocuğunun tırnağında kaya kınası }

2.

leylekler getirmedi, kan yollarında bulduk seni

sonsuz kırın ortasında

kolları taşla kırılan filistinli gibi mahzun

ay bir hata duruyor orada

kaymak: bir zemindir de bir çocuğa

bir taş da o sektirir oyuna

bak!

çiçeklenir hem kıyıcığından

çocuklar taş’ın ritmini sekti

simidin camından neler olmaz ki

bütün ayakkabı boyacıları maça gider ellerindeki fırçalarla

seni kırdıkları yerden kararıyor dünyanın bütün sabahları

(o, hakkari'de bir çocuk)

kalktı yerinden annesine gider gibi

sarıldı koyunun memelerine annesinden emer gibi

kan, demirle yüzleştirildi.

sevincini taşıran çocuk

aktı bir deli suya.

bir daha hiç açmayacak o çiçek:

masumiyet

susarak kör edecek tarihin gözlerini

- öldürmek -bilmem neden, kadîm mesleğiniz miydi

tutamam elinizi yâ hû! öldürün ama yaralamayın bizi

3.

çünkü bilmezsiniz

kalbini unuttuğunuz o çocuklar

tarihin beyaz taylarıdır

şimdi bu çocuklar ölmemiş gibi yapsak

karga gak dememiş, tavşan dağa küsmemiş gibi

vurduğunuz her dipçikte

yerin dibine girdiniz

ne kahramandınız çocuklara

sizin aklınız hurda edilmiş

çocukların incinen yüzüne

neden sokuyorsunuz tüfeklerinizi DNA'lara

neden oynuyorsunuz seyfi'nin gen haritasıyla

bir dili kopararak mı var olacaksınız?

elbette taşa inanacaktır çocuklar

çocuklar bütün dillerle konuşur...

4.

tank paletleri ezip geçerken cesetleri

korkarak yürüyordu caddede bir çocuk

karıncanın birini ezeceğim

onun sevgilisini üzeceğim diye

sana bir şarkı gibi geldi nedense ölüm

neyi sevdin anlamadım; bak başımda onların elleri

her katil gibi onlar da biliyor artık kimsenin

kimsenin peşine düşmeyeceğini.

çocukların dövüldüğü bir medeniyet kuruluyor cehenneme

şeytan dahi utanıyor dağlıyor gözlerini kendi kendine

içlerinde aşk kalmamış onların, görülen sadece insan kılıfı

ruhları çekilip alınmış, buz ve barbarlık doldurulmuş yerine!

- eteğinden taşları göğe salma seyfo

başına düşer devlet-in

oyun sanma temelini mülkün

yıkılır sırtına senin

5.

böyle fal bakmadı avuçlarından hiçbir devlet çocukluğunun

geçmedi hiçbir çocukluktan bunca hasar manzara

biz kaç çocuktuk derdimizden dert taşırmış yüzümüz kerbela

sustuk susturulduk dört yanımız ağrılar içinde ağrıyla

- biz de çocuktuk. biz de çocuktuk.

bir zamanlar.

çocuklara dokunanlar

hiç çocuk olmadılar mı yoksa?

6.

öğretmenin vurduğu yerde gül biter diyen

tüfek dipçiğinden bahçe beklermiş (!)

ağlamayın lavanta kokulu anneler

en güzel çocuklarınız öldürülecektir...

7.

nereye istesek oraya gideriz

haritanın yırtılan yerine

havagazını ve pencereleri açar sevişiriz

yüreğinizin üşüyen dipnotlarından

bir damla sıcak kan düşer şiir defterimize

sussun kırmızı bültenler, kara bültenler, mahkeme ilâmları

ömrünün baharında çocuk konuşacak

öz toprağını suladığı göz pınarlarıyla

- azad yok azap var

biji azadî çocuklar

8.

çocuklar sabun sürer, sürer de tahtalara

kayarlar, kayarlardı yokuş aralarında

taşı taş üstünde kalmamış göç denklerinden fışkırıp

pet şişede suyla, kağıt mendil satarlardı trafik ışıklarında

menem aymaz öfkeymiş, dipçiğe yıkanmış ellerin

vurdu acısı yüreklere, boynundan bir çiçeğin

ağaçtan yonttuğum bir tüfeğim var. şükredin,

o gün yanımda değildi; erkekseniz şimdi gelin!

9.

yurdunu sev, yurdunu koru;

tüfenginin dipçiğini

eksik etme insanından..

.. böyle olunur devlet,

emret; yazsın bunu,

kafasına hem

defterine seyfi!

10.

yitik çocukluğun lüzumu yok,

size daha çok riya gerek

sen çirkin bir pinokyo’sun adam

ellerin çünkü ölümlere uzuyor

kan adam, küçük adam

bilmiyorsun, çocuklar illâki büyüyor

11.

her çocuk çokça doğudur her çocuk biraz diyarbakır

savaş, vahşet, zulüm her çocukta onmaz yaralar bırakır

kedere bıçak çekip jilet atarlar cehenneme

tinerle ovarak cesaretlerini

dudakları uçuklar uçurumların

uykulardan çalınırken çocuklar sabah sayımlarında

sarı gözlerinde tufan uyuyan çocuk

çöl ateşiyle dökülür (k)an'ın üstüne

bir dipçiğin izinde yürür yaralı geyikler kervanı

yükü işaretli, lanetli, kin(in) zehrinden süzme.

12.

büyüyünce

oyuncak bebek olmak istiyor kızım

hiç korkmasın, canı yanmasın diye

diyorum ki ona:

aklın hükmünün olmadığı bu pislik zamanı unut

taş atan çocuklara karış, kandil kokan gecelerde yürü

sonsuz dalgalarına boyun eğ denizin

uzaklaş rüzgârsız şehirlerden ateş yanan dağlara koş

nasılsa resimleyemezler hiçbir duvara zamanı

13.

tamam, devlet, ‘baba’dır bu coğrafyada; hem söver hem döver

ama, babalar babalıktan "sessizce çekilmesini bilmelidir abiler”

14.

güle dipçik vuran zihin

acaba hangi diptedir?

büyür dünyanın mavi gözleri; büyür

olur iki kızıl kan çanağı

ah! dipçik düşüyor hep diptekilerin payına

15.

çocuk daha insandır büyümemiştir henüz

evin yarasıdır

yüzümüzde gezdirdiğimiz dünyanın

selâmsız mezarı

taze iki yeşil zeytin gözleri

kararmasın hayatla

16.

büyük şairler

çocukların arasından çıkacak

çünkü sözcükler sınırlayamaz onları

duvarlar boş bir zorlama

onlar tamamlanmadığına inanırlar dünyanın

o yüzden çoğu keşiflerde

17.

aşk tanrı’nın prangalı yüreğidir

katillerin suratlarına acısını kusan,

tanrı’nın kanayan elidir,

çocuğun çepellenmiş zülfüne ağlayan.

vurulmuşluğun çocukluğuyla

şarkılarla gelir kelepçelenmiş öpücükler...

18.

acımasız kıyıcı oğlumuzun başını ezerken

aslında yurdumun geleceğidir elden giden

dayan ısırganım, dayan ebegümecim, dayan hardal otum, dayan!

yeniden kanamasın çocukların onulmaz yaraları!

eklenmiş dizelerin iğne deliklerinden

19.

kafamda çatlak mı var, ne derdin

belki koşuyordum çocukluğumun düzenine

gülü gül ile tartan kardeşlik baharını

haber eylemek için günlere ve güllere

o, ol(durul)mayan renklere

ol(durul)mamış biçimlere

ah! dil var, paramparça bir dil, o taşın içinde

20.

takılıverdi plak: … büyüklerimi saymak… büyüklerimi saymak…

büyüklerimi say… büyüklerimi… büyü…

dilsizlik taştı, esmerlik taştı, çocukluk taştı

hrant oldu, gazze'yle direndi şiir sözcüklerden taştı

gökkuşağında dondurma oldu, sucuklu sandviç koktu dünyaya

köyü yakılmış küçük bir kürt çocuğuna türkçe sarıldı

21.

gaçık denizlerin hürlüğünde,

sabah geliyor çocuklar,

sabaaah, kanaya kanaya!!

bu sabah,

eli kalem tutan bir sabah

benzemiyor hiç başka sabahlara

ŞİİRE KATILAN 95 ŞAİR:
A. Ertan Mısırlı, A.Hicri İzgören, Abdülkadir Budak, Ahmet Ada, Ahmet Günbaş, Ali Haydar Çakta, Altay Ömer Erdoğan, Arif Damar, Asuman Susam, Aydın Şimşek, Ayhan Altay, Aziz Kemal Hızıroğlu, Betül Tarıman, Bilsen Başaran, Bülent Güldal, Celal Çimen, Cem Mehmet Eren, Cezmi Ersöz, Danyal Nacarlı, Dinçer Sezgin, Emin Kaya, Engin Turgut, Enver Ercan, Ercan Y.Yılmaz, Eren Aysan, Erol Büyükmeriç, Fadıl Öztürk, Fatin Hazinedar, Fergun Özelli, Fuat Çiftçi, Gonca Özmen, Gökben Derviş, Gül Acemi, Gülsüm Cengiz, Gültekin Emre, Hakan Cem, Halide Yıldırım, Halil İbrahim Özbay, Haydar Ergülen, Hayrettin Geçkin , Hayri K. Yetik, Hüseyin Alemdar, Hüseyin Hatipoğlu, Hüseyin Peker, Hüseyin Şahin, İhsan Topçu, İlhan Tülman, İsmail Mert Başat, Kemal Varol, Kenan Yücel, Küçük İskender, M. Sadık Kırımlı, Mahmut Temizyürek, Mehmet Atilla, Mehmet Çetin, Mehmet Sarsmaz, Metin Cengiz, Metin Kaygalak, Murat Koçak, Mustafa Ergin Kılıç, Muzaffer Kale, Namık Kuyumcu, Nesimi Aday, Neşe Yaşin, Nevzat Çelik, Oğuzhan Akay, Onur Akyıl, Onur Caymaz, Orhan Alkaya, Önder Kızılkaya, Özgün E. Bulut, Özkan Kula, Özlem Sezer, Perihan Baykal, Rahmi Emeç, Raif Özben, Roni Margulies, Sabahattin Kurtoğlu, Seçil Özcan, Selami Karabulut, Selim Temo, Sennur Sezer, Serap Erdoğan, Serkan Engin, Seyhan Erözçelik, Sina Akyol, Sinan Özdemir, Şehmus Ay, Tarık Günersel, Veysel Çolak, Veysi Erdoğan, Yusuf Alper, Yücel Kayıran, Yücelay Sal, Zeynep Uzunbay

Sevdiklerine E-Kart Gönder

Gönderenin ismi: *

Gönderenin E-Maili: *

E-Kartı alacak kişi(ler)in E-Mail adres(ler)i: *

Her satıra sadece bir tek e-mail adresi girin. Alt alta birçok e-mail yazabilirsiniz

Mesajınız: *

Buraya yazacağınız mesaj E-karta eklenecektir

Girdi biçimi

Filtered HTML

• Web sayfası ve e-posta adresleri otomatik olarak bağlantıya çevrilir.
• İzin verilen HTML etiketleri: <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
• Satır ve paragraflar otomatik olarak bölünürler.
• You may insert videos with [video:URL]

Video & Filtered HTML

• İzin verilen HTML etiketleri: <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
• Satır ve paragraflar otomatik olarak bölünürler.
• You may insert videos with [video:URL]

Biçimlendirme seçenekleri hakkında daha fazla bilgi

Gönderdiğim kişi E-Kartı alındığında bana haber ver

CAPTCHA

This question is for testing whether you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.

Resimde gördüğünüz kod nedir?: *

Resimde gördüğünüz rakamları bu kutuya yazınız