Gönül Duranoğlu

YİĞİTLİKTİR DOSTLUKLARI BÜYÜTMEK

Yiğitliktir dostlukları büyütmek
Besini yürek kanıdır

Bir dal menekşedir direncim
Açar tüm acımasızlıklara
Buğday tarlasında gelinciktir
İnadına yeşilin

Kırın gözyaşı çanaklarını
Ele vermesin sevecenliği

Acılara ve kalleşliğe gülebilmektir yiğitlik
İçerde bir sigarayı üçe bölmek
Üç canla bir bardak çayı içmek
Bir koca yalnızlığı
Bir acılı sevgiyi
Birbaşına yaşamaktır yiğitlik

AYIŞIĞI EZGİSİ

Zamanla bölüşürüz acıları
O bir Etrüsk vazosu gibi çatlar
Sunak masalarında konuşulur
Kadınlığımızın bedeli.
Vurur yüreğim en olumsuz tellere
Çocuk acısıyla sınanmasın analar
Son adağını verirse
Kin kokulu çiçekler açar
Uykunun olmadığı yerde.
Artık boşunadır korku üretmek
Bir ayışığı kalır hesap sorulmadık
Düşlerini yaşamamış çocuklarımız
Işıklarıyla oynasınlar diye.

SEVGİYE AĞIT

-Oğlum Yücel'e-

Bir deniz gezginiyim ben bu dünyada
Yüreğimde arıtılmış sevgileri
Yalnızlıkları hep heybemde taşırım
Yalandır gözlerimdeki bulutsuz gülüş
İçimde sürekli yağmur bulutları dolaşır

Bu yüzden tüm okyanusları taşırım içimde
Suskun gemilerimi yollarım bilinmedik kıyılara
Yedi iklim dört bucağın falcıları bilirler seni
Her birinin su tasında yüreğimden bir parça kalmış

Şimdi bir şafak ...

ŞİİR

Kız olmuştu gül gibi açan
Sonra gelin oldu allı pullu
Ana oldu rüzgarla yarışan
Derken nine oldu saçında aklar
Zaman yorgun bir nehir gibi
Asmıştı omuzlarından
Neden gelmişti bilmezdi dünyaya
Neden gideceğini de
Olmak ya da olmamaktan habersizdi
Zaten bilse bile niye yarardı
Hayatı olmak ya da olmamaktı.

YENİDEN BELLETSİNLER TARİHİMİZİ

Hiçbir söze sığmıyor şimdi hüzün
Uyku sıcağında büyüttük erincimizi
Sevgi bir giz gibi belleğimizde
Türküler besliyor direncimizi

Nerede nasıl başladı bilmiyorum
Eski bir kentin yerleşikliği
Ya da o bildik acının
Tutsaklığında unuttuk düşlerimizi
Helallaşmak selamlaşmak yerine
Analar baştan söylesinler ezgilerimizi

Nasıl geldik buraya biz kimlerdeniz
Tozlu kirpiklerimiz damıtır gün ışığını
Yeter...

DÖNÜŞ

[özel´e)

duydum geri dönmüşsün sılana
hasta ve çok yorgunmuş hepimize yeten yüreğin.
biz seninle bir zamanlar elele dolaşırken
gez göz arpacıkların menzilinde
şimdi karanlık güneşleri yanında taşıyormuşsun.
biz seninle aynı sılanın gurbetçileriydik
bütün kapıları çalıp seni soruyorum
falcıların yeşil su tasları dilsiz
bir ses, bir soluk,ince kırılgan bir gülüş
karanlığına karışmışlar bu...

ÇOCUK RESİMLERİ

Güneşi çocuklardan öğrenin
Ağzı, burnu, kaşı, gözü
Güler hep dağ doruklarında
Kuşları çocuklardan sorun
Her biri güneşten daha kocaman

Yerle gök yer değiştirir bazen
Tüm yapraklar gül pembesi boyanır
Yeşil atlar koşar güneşe doğru
Sevinçler hep portakal rengidir

Birden bir çocuk resmiyle kanatır yüreğimi
Kuşlar uçmayı bilmez güneş kör olmuş
Yağmur tedirginliği bütün renklerde
Anlarım bu çocuğun eline
Hiç portakal verilmemiş

NAME

Bir bulutla sana selam yolladım
Gitti karşı dağa takıldı kaldı
Düş müsün gerçek misin bilemediğim
Adaklım
Yolda, belde, köyde, kentte vazgeçemediğim
Senin yüzündendir
Geceleri boncuk edip ipe dizdiğim
Bir memleketim vardı
Bir kardeşim gurbette
Bir de sensin şimdi
Kan acısında özlediğim
Sevdiğim
Penceremden yollarına
Korkusuzca gözlerine bakamadığım
Bir türlü bu masalı anlatamadığım
Sunaboylum sevdalım
Budur serencamım budur hallerim.

SEVDA TÜRKÜSÜ

Gülüşün kalır kapıların ardında
Gün başlar bu ince ve kırılgan çizgide
Ayrılıkların bir saati ve yüzyılı
Bin yıllık destanlarda hep hüznü anlatır

Düşlerle gerçeklerin harman yerinde
Akşamlar hep gizlerle doludur
Sevginin kutsandığı gizli mabetlerde
Yüreklerimiz sessiz tanıklarımız olur

Umut gemilerimizi saldık geleceğe
Geçmişi yedibin renge boyadık
Demirden leblebiler de çiğnedik biz
Ama saçlarımızda hep güneşi taşıdık

DAĞ ŞİİRLERİ-SİSYPHOS 3

Hala gece ateşleri yanar
Mübarek toroslarda
Tevatür eşkıya öyküleri
Biraz patlamış mısır kokar
Kimse eşkiyaları anlayamaz
Benim kadar
İnsanın göçebe yanıdır
Onlara dağlarda
Gece ateşleri yaktıran
Çünkü mapusluğun bedeli
Daha hafiftir
Dağlarda yaşamaktan
Ey çocukluğumun özgür
Dağlıları
Ben o karanfil buğulu
Masallarımı yitirdim
Sizin oralarda hala
Rüzgar reyhan kokar mı

Syndicate content