Hüseyin Yurttaş

GECEDE KANAT SESLERİ

-I-

bir kanat sesidir
ay düşmüş ormanlarda
yankısı yıldızları çağırır
yalayıp geçer dorukları
ıslık gibi duyulur ufkun ardından

bir kanat sesidir
taşır kuzey ovalarının serinliğini
yağmurlarını karadeniz´in
safran buğdaylarını içanadolu´nun
bakar maviye çalan gözleriyle ege´nin
gülümser sevinçler yüklü beyazlığıyla akdeniz´in

-II-

gecede kanat sesleri var
akan kuşların çığlıkları...

EBRULİ

sen geçtin
duruldu şiirim
şimdi hasretin ince yeli
ölümseyen yüzünde o solgun
ırmağın

sönmüş kır ateşleri
savrulan kül, neyi söyler
zaman, kırgın düşlerle yaralı
aşkın kayıp baharında
kış izleri

önünden geçtiğimiz aynalar
gizlese de karanlığımızı
yollarımız karla kaplı
sessizlik sınır tanımıyor

mavi bir damar
usulca mora eğiliyor

sonra her şey ebruli

AŞKA BAHAR YETMEZ

kırlarda uçtuğumuz o ilk mevsim
dalgalanan yeşil otlar, ekinler
rüzgâr kaçırıyor seni
ardından koşan kelebeğim
kaç gün ki şu küçük ömrüm
anlıyorum
aşka bahar yetmez

leylaklar öyle usul öyle deli mor
kuytu bahçelerimde yine
bir şarkı fışkırıyor pencerelerden
bir perde benim için aralanıyor
içimdeki küheylan kişnese de adımlarım ürkek
yürüdüğüm yolları dal basmış
oysa biliyorum
aşka b...

UYAN EY KIZ

uzun boylu o genç adam
o uzak şehre indiği zaman
seni düşündü ilk olarak
gece tenhalığında

şiirlere bulandı
uyku ve duman yüklü
bir sabahçı kahvesinde
sokaklara vurdu kendini
ardında kol gezen bir yalnızlıkla

uzaktın
uyku sularındaydın sen
yumuşaktı döşeğin
bulutlar gibi
nerden bilirdin ki
iki uykusuz gözün
senin için nemlendiğini?

okuduğu şiirdin
söylediği şarkı
nasıl yoğun y...

Syndicate content