Tutkular bir tiyatronun rejisörleri gibi insanların fikrini sormadan, yeteneklerini göz önüne almadan, onları bazı roller oynamaya zorlar.
Bir düsünür
gülme
nerde saklardın duygularını
ne gözlerinde ne sesinde rastlanırdı
taş mıydın dağ mı?
yıkılmadıkça yıkardın
yıkamadığını yakardın..
sen kimdin?
neden öyle boş yaşardın?
bilinmeyeni sevmek saçmaydı belki
ama
ne olur gülme
bildiklerimizde yetmiyorki artık çoğu şeye..
yolumuz sonumuzdur
sonumuz yepyeni başlangıçlar...
satır aralarında düşürdün beni
bilmiyorum unuttunda mi gelmedin
yoksa bulamadığın için mi?
al avcuna yüreğimi
serçeler ağlayarak ölürmüş
merak etme ağlayamaz artık
serçeler bir kez ağlayonca ölürmüş
merak etme dahası yok
serçeler birkere aağlar ölünce bir daha ağlayamazmış...
- Hata bildir
Yazıcı uyumlu
Arkadaşa gönder- 3275 defa okundu









Delicious
Digg
Facebook
MySpace
Twitter
Google
Yorumlar
Yorum ekle! (Bu içerik hakkında şuan ne düşünüyorsun?)