Kurdistan şiiri

Kırmızı, ateş gibi yanar etrafında,
Gerillalar kollar seni bu mechul daglarda,
Bu yasam özgürlükten yana,
Bir türkümüz ve bir ateşimiz var bu dünyada,
Yok sayıldı seninle birlikte bu yara,
koşar kürtler senin diyarına.

Ugruna biz canlar verdik çoktan,
Üsüyor bu bedenler sensiz yoktan,
Uçuyor bir kus bu kollardan,
Özlüyoruz ve bekliyoruz seni uzaktan,
Yorulmadık elbet koşmaktan,
koşuyor bu canlar sana kurdistan.

Resimlarin ardına gizlemişler seni,
Parçalara ayrilmiş bu ülkemizi,
Sermedik elbet yerlere bu bedenimizi,
Uzattık büsbütün ellerimizi,
Gururlar gömdük şehitlerimizi,
Unutmasınki savaşımız bitmedi.

Dost bizim gerillamızdır,
Onlarin yüreginde bir yanan sevda vardır,
Öyle bir sevdaki kollarımıza dolanır,
Uçan bir kus gibi havalanır,
Eceli bilmeyen onlardır,
Toprakda degil yüregimizde yasatılır.

izi durur ayaklarımızda zincir lekeleri,
teslim etmedik bu bedenimizi,
bitirmedik o büyük umutlu günleri,
bitiremiyecekler ey dost! bizim köklerimizi ,
bilki onların kalpleri taşlanmış bir toprak misali,
üzerlerinde sallanır heykelleri.

Siyahlara bürünmüş düşman bakma sen,
iftira atarlar yüreklerinden,
çevirmeye calısırlar seni yolundan yürürken,
mahrum ederler seni özgürlükden,
bir kus misali havalarda uçarken.
siyahlara bürünmüş düsman bakma sen.

Taze kanlar döküldü bu baharda
kıyamazsın sen anaların gözyaşlarına,
dillerini yutturdular zorla kahkahayla,
ayaklarıyla bastılar güzel bayragımıza,
bak renkleri çıkdı yine gökkuşagında,
bulutlar bile agladı bu acımasızlıga,
bayragımızı sallandirdi gökkuşagında.

Adını koyduk bayragın, adını koyduk topragın,
topraklarını birlestirdik bu cananın,
kanı durucak bu yaranın,
daglardan inicek olan bu kahramanın,
beklicez onları kapısında Kürdistanın.

Nasılsa biliyorsun artik sana olan sevdamızı
dermanlar içinde sardık yaramızı,
yılmadık döksekde kanlarımızı,
elbet birleştiricez parcalara, bölünmüş topraklarımızı,
şehit etsekde o dost canlarını
bir gül gibi ekicez kürdistanımızı…….